Związek między Microdeletion i Microduplication na 16p11.2 i Autyzm czesc 4

Jednak w 2814 próbach z innych badań (dane niepublikowane), trzy samice kontrolne (które uczestniczyły w badaniu choroby afektywnej dwubiegunowej, ale nie były badane pod kątem autyzmu) przeprowadziły usunięcie (patrz dodatek dodatkowy). Wskaźnik delecji w tej populacji jest znacznie niższy niż wskaźnik w próbie dzieci z autyzmem (P = 0,03 dla delecji), chociaż sugeruje, że delecja nie powoduje poważnego autyzmu w każdym przypadku. Powielanie w rodzinach z autyzmem
Obserwowaliśmy wzajemną duplikację regionu z delecją 593-kb w trzech rodzinach AGRE (z co najmniej jednym członkiem rodziny o LOD> 30) (rysunek 1). To powielenie zostało odziedziczone w dwóch rodzinach: zostało przekazane od rodzica do dwóch z dwóch dotkniętych potomstwa (płci męskiej i żeńskiej), a także jednej nienarodzonej córki i od innego rodzica do czterech z czterech dotkniętych synów. W trzeciej rodzinie duplikacja zdawała się de novo w jednym z dwóch dotkniętych potomstwa samca. Nie zaobserwowano pełnego powielenia w żadnej z 2814 próbek z innych analizowanych analiz, a zatem wydaje się, że jest to czynnik ryzyka dużej penetracji, który wiąże ryzyko z siedmioma dodatkowymi osobnikami z autyzmem w próbce AGRE (P = 1,1 × 10-4 dla obu delecji i powielanie) (Tabela i Tabela Dodatku Uzupełniającego).
Dodatkowe duplikaty w rodzinach AGRE
Tabela 2. Tabela 2. Duplikacja chromosomu 15q11-13 w próbce AGRE. Zidentyfikowaliśmy pięć dużych duplikacji trzech różnych rozmiarów w regionie 15q11-13 związanym z zespołami Pradera-Willi i Angelmana (Tabela 2). Spośród tych duplikacji jeden był odziedziczony po matce, jeden występował u osobnika, którego ojciec miał normalną dawkę i którego matka była nieobserwowana, a trzy były duplikacjami de novo; najmniejszy rozszerzony z pozycji genomowej od 23 Mb do 25 Mb na chromosomie 15. Ta stosunkowo niewielka powielona aktywność mogłaby pomóc w skoncentrowaniu się na badaniach kandydatów na geny, ponieważ zawierała tylko dwa geny – ATP10A i GABRB3.
Nie obserwowaliśmy de novo delecji lub duplikacji niedawno zaangażowanego genu NRXN1 na chromosomie 2,5,8, chociaż zaobserwowaliśmy sześć rodzin z delecjami w locus NRXN1. Delecje nie uległy koheregacji z autyzmem w czterech z sześciu rodzin (tj. Nie wszystkie osoby dotknięte chorobą odziedziczyły delecję) i nie były związane z autyzmem na podstawie testu nierównowagi transmisji. Obserwowaliśmy delecje w tym locus w 5 z 2814 próbek kontrolnych. Inne zdarzenia zbieżne z regionami, które zostały wyróżnione w dwóch ostatnich badaniach, zostały wymienione w Tabeli 2 Dodatku Uzupełniającego.
Aby uzyskać bardziej kompletny zestaw potencjalnie przyczynowych powtarzających się zdarzeń, wykorzystaliśmy algorytm Birdseye do wyszukiwania delaminacji de novo i duplikacji o wielkości 20 kb lub większej w danych o genomokidach uzyskanych z próbek AGRE. Nie znaleźliśmy żadnych dodatkowych zdarzeń de novo u wielu pacjentów, których nie zaobserwowano w International HapMap Project lub w 2814 próbkach od osób kontrolnych. Chociaż wykryliśmy około 50 zdarzeń de novo powyżej 100 kb, które nie były widoczne w HapMap, wiele z tych zdarzeń nie ulegało koheregacji z autyzmem w innych rodzinach lub obserwowano je w próbkach od osób, które nie miały autyzmu; wszystkie takie zdarzenia wymagają dalszych badań dodatkowych przedmiotów i znacznie większych próbek kontrolnych, zanim zostaną zidentyfikowane te, które mogą nadawać wrażliwość.
Potwierdzenie w próbkach klinicznych
Testowaliśmy replikację związku między mikrodelecją 16 p11.2 a autyzmem w próbie 512 dzieci z opóźnieniem rozwojowym, upośledzeniem umysłowym lub zaburzeniem ze spektrum autyzmu, które zostały zidentyfikowane niezależnie w Szpitalu Dziecięcym w Bostonie z wykorzystaniem porównawczej hybrydyzacji genomowej
[patrz też: olej z pestek moreli zastosowanie, zdjecie panoramiczne zebow, badania medycyny pracy w czasie pracy ]

Powiązane tematy z artykułem: badania medycyny pracy w czasie pracy olej z pestek moreli zastosowanie zdjecie panoramiczne zebow