Warfaryna i aspiryna u pacjentów z niewydolnością serca i rytmem zatokowym AD 8

Obserwowano tendencję do zwiększonej częstości hospitalizacji z powodu niewydolności serca w grupie leczonej warfaryną, co stanowi bezpośredni kontrast z wynikami badań WASH i WATCH, które sugerowały zwiększoną częstość hospitalizacji z powodu niewydolności serca u pacjentów przyjmujących aspirynę. 15,16 Istnieją spekulacje, że kwas acetylosalicylowy może zaburzać syntezę prostaglandyn, co prowadzi do obniżenia skuteczności hamowania ACE.22,23 Jednak w naszej próbie nie zaobserwowano wzrostu częstości hospitalizacji z powodu niewydolności serca w grupie w porównaniu z grupą otrzymującą warfarynę, chociaż znaczna część pacjentów w grupie otrzymującej aspirynę była leczona inhibitorem ACE. W grupie leczonej warfaryną wartość INR mieściła się w zakresie terapeutycznym od 2,0 do 3,5 w przypadku 63% całkowitego czasu leczenia. Ustawiliśmy docelowy INR powyżej tego, który był stosowany w badaniach z udziałem pacjentów z migotaniem przedsionków, ponieważ wśród badań z udziałem pacjentów, którzy przebyli zawał mięśnia sercowego, ci z wyższymi docelowymi wartościami INR i wartościami wykazywali przewagę warfaryny nad aspiryną, podczas gdy osoby o niższych docelowych wartościach INR i wartości nie były24,25 W naszym badaniu pacjenci otrzymywali albo warfarynę albo aspirynę i nie brali obu leków. Profil działania ubocznego zarówno w przypadku warfaryny, jak i kwasu acetylosalicylowego był ogólnie akceptowalny i występował niewielki odsetek krwotoków śródmózgowych. Częstość poważnych krwotoków była istotnie zwiększona podczas leczenia warfaryną, ale była mniejsza niż obserwowana w grupie leczonej warfaryną w ostatnich badaniach z udziałem pacjentów z migotaniem przedsionków i podobna do obserwowanej w badaniach WARSS and WATCH.16,20,26,27
Ograniczenia naszego badania obejmują mniejszą niż przewidywano liczbę włączonych pacjentów i, biorąc pod uwagę zmienną długość obserwacji, stosunkowo niewielką liczbę pacjentów, których nadal obserwowano w latach 5 i 6. Czas leczenia zakres wśród pacjentów z grupy warfaryny był stosunkowo niski i wynosił 63%. Ponadto w obu grupach wystąpił istotny czas obserwacji, podczas którego pacjenci nie otrzymali przydzielonego leczenia. Jednak czas trwania był podobny w obu grupach leczenia, co minimalizowało wszelkie uprzedzenia. Ponieważ nowsze środki przeciwzakrzepowe, w porównaniu z warfaryną, są łatwiejsze do podawania i mogą być związane z lepszym długoterminowym przestrzeganiem terapii, mogą wydłużyć czas leczenia i skrócić czas, w którym pacjenci nie otrzymują przypisanej terapii. 26-28 Jeśli tak, mogą okazać się bardziej skuteczne niż warfaryna lub aspiryna.
Podsumowując, badanie to nie wykazało znamiennej ogólnej różnicy pomiędzy warfaryną i aspiryną w odniesieniu do pierwotnego wyniku śmierci, udaru niedokrwiennego lub krwotoku śródmózgowego. Jednak wśród pacjentów obserwowanych przez 4 lub więcej lat, z warfaryną mogło dojść do niewielkiej korzyści o niepewnym znaczeniu klinicznym. Warfaryna była związana ze zmniejszeniem ryzyka udaru niedokrwiennego w okresie obserwacji. Biorąc pod uwagę odkrycie, że warfaryna nie zapewnia ogólnych korzyści i wiązało się ze zwiększonym ryzykiem krwawienia, nie ma istotnego powodu, aby stosować warfarynę zamiast aspiryny u pacjentów ze zmniejszoną LVEF, którzy mają rytm zatokowy.
[patrz też: program stomatologiczny, stomatologia katowice, leczenie kanałowe ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie kanałowe program stomatologiczny stomatologia katowice