Choroba Simmondsa

Choroba Simmondsa Inną chorobą, która wiąże się z niedoczynnością przedniej części przysadki mózgowej, jest choroda Simmondsa, czyli charłactwo przysadkowe (cachexia hypophyseopriva). W chorobie tej występuje znaczne wychudzenie wyniszczenie ustroju, prowadzące do śmierci. W dzisiejszym stanie rzeczy trudno jednak wiązać chorobę Simmondsa tylko z zaburzeniami w przysadce mózgowej w postaci jej niedoczynności. U karzełków, którym brak całkowicie przysadki mózgowej, można bowiem widzieć również otłuszczenie, nie zaś wyniszczenie, a fakt że mogą oni żyć długo, nie przemawia również za wyłącznie przysadkowym pochodzeniem choroby Simmondsa; nie udało się też dotychczas ustalić, z jakimi komórkami jest ona związana. Występują w tym schorzeniu także zaburzenia w innych gruczołach dokrewnych i zaburzenia układu wegetatywnego. Continue reading „Choroba Simmondsa”

Przemiana bialkowa

Przemiana białkowa Wyciągi z przedniej części przysadki mózgowej zawierają hormon, wpływający na przemianę białkową przez wzmożenie swoiście dynamicznego działania białka. Mechanizm działania tego hormonu polega na tym, że hormon pobudza wątrobę do dezaminacji aminokwasów. Przemiana białkowa po usunięciu przysadki mózgowej obniża się. b. Przemiana tłuszczowa Przemiana tłuszczowa obniża się po usunięciu przysadki mózgowej. Continue reading „Przemiana bialkowa”

Wplyw przedniej czesci przysadki mózgowej na napiecie miesni

Wpływ przedniej części przysadki mózgowej na napięcie mięśni Wpływ przedniej części przysadki mózgowej na napięcie mięśni poprzez nie prążkowanych można wykazać na mięśniach wyosobnionych ze zwierząt z usuniętą przysadką mózgową. Mięśnie bowiem zwierząt bez przysadki łatwo ulegają znużeniu i zdolność ich pracy spada o 25 %. Skurcze izotoniczne i izometryczne wyosobnionych mięśni żab, pozbawionych przysadki, są znacznie mniejsze. Jeżeli podamy do takich mięśni wyciągi z przysadki, to siła skurczów wraca do stanu prawidłowego, jaki widzimy u normalnej żaby. Wpływ przedniej części przysadki mózgowej na napięcie mięśni poprzecznie prążkowanych dochodzi do skutku przez hormon kortikotropowy. Continue reading „Wplyw przedniej czesci przysadki mózgowej na napiecie miesni”

Rzadziej zdarzaja sie ropniaki przy zapalne wieksze, które pozostaja i po przelomie zapalenia pluc

Rzadziej zdarzają się ropniaki przy zapalne większe, które pozostają i po przełomie zapalenia płuc, a nawet przebiegają ciężko. Ropne zapalenie opłucnej na tle zakażenia paciorkowcami (pleuritis purulenta streptococcica), zwłaszcza towarzyszące ogólnemu zakażeniu ma przebieg ostry, bardzo burzliwy z silnymi dreszczami, gorączką do 40°C i silnymi bólami w klatce piersiowej i zwykle kończy się śmiercią. Ropniak opłucny powstały na tle zakażenia samymi tylko prątkami gruźlicy może mieć przebieg przewlekły, łagodny (ropniak płucny gruźliczy łagodny, empyema pleurae tuberculosum benignum s. pyothorax tuberculosus benignus) albo ostry, burzliwy (ropniak opłucny gruźliczy złośliwy, zwany także zakażającym empyema pleurae tuberculosurn malignurn s. infectans). Continue reading „Rzadziej zdarzaja sie ropniaki przy zapalne wieksze, które pozostaja i po przelomie zapalenia pluc”

Anatomia patologiczna. Oplucna w krwotocznym jej zapaleniu

Anatomia patologiczna. Opłucna w krwotocznym jej zapaleniu. Jest wybitnie przekrwiona, obfituje w nowo wytworzone naczynia krwionośne jest usiana wybroczynami. Wysięk opłucny krwotoczny przypomina opłuszyny mięsa, a dłużej trwający ma brunatnoczerwoną lub brunatnoczarną barwę. W świeżym wysięku krwotocznym można stwierdzić niezmienione krwinki czerwone, a w starym przeważnie rozpadłe. Continue reading „Anatomia patologiczna. Oplucna w krwotocznym jej zapaleniu”

Leczenie w zapaleniu oplucnej przeponowej

Leczenie w zapaleniu opłucnej przeponowej jest takie samo jak w rozlanym zapaleniu opłucnej. Określenie i przyczyny. Zapaleniem opłucnej międzypłatowej nazywa się suche lub wysiękowe zapalenie toczące się w opłucnej, która pokrywa powierzchnie stykających się płatów płucnych. Zapalenie opłucnej międzypłatowej powstaje najczęściej na tle zakażenia pneumokokami. W przeważnej większości przypadków jest to sprawa pierwotna (pleuritis interlobaris pneumococcica primitiva), rzadziej wtórna, rozwijająca się w toku zapalenia płuc (zapalenie opłucnej międzypłatowej przy zapalne, pleuritis interlobaris parapneurnonica) albo częściej po jego ukończeniu (zapalenie opłucnej międzypłatowej pozapalne (pleuritis interlobaris matepneumonica s. Continue reading „Leczenie w zapaleniu oplucnej przeponowej”

Objawy fizyczne zmian w zakresie klatki piersiowej

Objawy fizyczne zmian w zakresie klatki piersiowej w przypadkach otorbionego zapalenia opłucnej w miejscach łatwo dostępnych badaniu są takie same jak w rozlanym zapaleniu wysiękowym i tą tylko różnicą, że w zapaleniu otorbionowym dotyczą ograniczonego miejsca klatki piersiowej i często nie ma przesunięcia sąsiednich narządów. Zatem za otorbionym wysiękiem przemawia stłumienie odgłosu opukowego na pewnej przestrzeni o granicach nieregularnych, z wybitnym osłabieniem lub zniesieniem drżenia piersiowego, przewodzenia głosu i szmerów oddechowych w obrębie stłumienia Rodzaj wysięku określa się przez nakłucie klatki piersiowej. Otorbiony ropniak opłucny różnicuje się z takimi ograniczonymi sprawami chorobowymi usadowionymi w płucu, które wywołują przytłumienie lub stłumienie odgłosu opukowego, osłabienie lub zniesienie drżenia piersiowego przewodzenia głosu i szmerów oddechowych w obrębie stłumienia, zatem z ropniem płuc w pierwszym okresie, guzem płuca itp. W rozpoznaniu różnicowym może dopomóc badanie radiologiczne. Mianowicie w chorobach płuc zmiana chorobowa szerzy się mniej więcej równomiernie we wszystkich kierunkach. Continue reading „Objawy fizyczne zmian w zakresie klatki piersiowej”

Rozpoznanie róznicowe

Rozpoznanie różnicowe. W początkowym okresie zapalenia opłucnej, międzypłatowej, gdy chory gorączkuje, miewa klucia w klatce piersiowej i kaszel, do którego w dalszym przebiegu dołącza się coraz zwiększająca się duszność, powstaje możliwość mylnego rozpoznania gruźlicy płuc. Rozstrzygnięcie wymaga bardzo dokładnego wielokrotnego badania plwociny co do prątków gruźlicy. Niestety, w przeważającej większości przypadków w tym okresie chory plwociny nie ma, gdy chory zacznie wykrztuszać ropę, wtenczas wchodzi w rachubę także ropień płuca usadowiony w okolicy wcięcia międzypłatowego. Włókna sprężyste w plwocinie przemawiają za ropniem płuca, natomiast wynik ujemny ich poszukiwania znaczenia różnicowego nie ma. Continue reading „Rozpoznanie róznicowe”

Gruntowanie po ułamkowej dawce szczepionki inaktywowanego wirusa polio AD 2

Najważniejszy cel – zaprzestanie stosowania doustnej szczepionki przeciw wirusowi polio (OPV) po wyeliminowaniu wirusa polio typu dzikiego – zasugerowano w 1997 r.8 i formalnie zatwierdzono go przez komitety nadzoru technicznego w latach 20049 i 2008.10. Zgłaszano wstępne warunki zaprzestania OPV, 11 zidentyfiko- wano opcje szczepień12, a ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej serca w wyniku choroby Heinego-Medina po zaprzestaniu OPV zostało szeroko zdefiniowane.13 W 2008 r. Światowe Zgromadzenie Zdrowia zwróciło się do Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) o opracowanie odpowiednich strategii i produktów do zarządzania ryzykiem, w tym bezpieczniejszych procesów dla szczepionek IPV [inaktywowanej szczepionki przeciw polio] i niedrogich strategii ich stosowania. 14 Wiele strategii ma na celu ocenę IPV dostępną w krajach rozwijających się, w tym redukcję harmonogramu (podawanie mniejszej dawki), zmniejszenie dawki (stosowanie IPV ułamkowej dawki), redukcję antygenu (przy użyciu tradycyjnych i nowych adiuwantów), optymalizację produkcji procesy (wzrost gęstości komórek, wykorzystanie nowych linii komórkowych i stosowanie alternatywnych środków inaktywujących) i wytwarzanie Sabin-IPV w krajach rozwijających się. Continue reading „Gruntowanie po ułamkowej dawce szczepionki inaktywowanego wirusa polio AD 2”