Nauka, medycyna i państwo w Niemczech: Przypadek Baden, 1815-1871

Powszechnie wiadomo, że niemiecka medycyna akademicka była ważnym modelem dla tych, którzy chcieli poprawić amerykańską edukację medyczną w latach tuż przed i po przełomie tego stulecia. Rzadziej docenia się to, że to niemieckie tradycje w dziedzinie badań i szkoleń laboratoryjnych sprawiły, że reformatorzy tacy jak Abraham Flexner, William Henry Welch i Franklin P. Mall chcieli przeszczepić nasze uniwersytety. Niemiecki trening kliniczny w tym czasie był w dużej mierze prowadzony w amfiteatrze, w pewnej odległości od pacjenta i był naprawdę gorszy od treningu klinicznego, który był rozwijany w Bostonie, Nowym Jorku, Baltimore oraz punktach na zachodzie i południu. Mamy tendencję do dyskredytowania amerykańskich szkół medycznych w XIX wieku, dlatego ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że na Uniwersytecie w Heidelbergu, w centrum użytecznych badań przypadku Arleen Tuchman, reformy pojawiły się dopiero w 1858 roku, zaledwie dziesięć lat przed tym, jak Charles William Eliot został prezydentem Harvard University (1869), gdzie wkrótce zacznie reformować zarówno uniwersytet, jak i szkołę medyczną. Continue reading „Nauka, medycyna i państwo w Niemczech: Przypadek Baden, 1815-1871”

Anatomia patologiczna. Oplucna w krwotocznym jej zapaleniu

Anatomia patologiczna. Opłucna w krwotocznym jej zapaleniu. Jest wybitnie przekrwiona, obfituje w nowo wytworzone naczynia krwionośne jest usiana wybroczynami. Wysięk opłucny krwotoczny przypomina opłuszyny mięsa, a dłużej trwający ma brunatnoczerwoną lub brunatnoczarną barwę. W świeżym wysięku krwotocznym można stwierdzić niezmienione krwinki czerwone, a w starym przeważnie rozpadłe. Continue reading „Anatomia patologiczna. Oplucna w krwotocznym jej zapaleniu”

ZROSTY OPLUNE

ZROSTY OPŁUNE (ADHAESIONES PLEURAE) Zrosty są usadowione najczęściej w szczytach płuc, gdzie płuca są mało ruchome, oraz z tyłu i przy kręgosłupie wskutek tego, że chorzy na zapalenie opłucnej zwykle leżą na wznak, a to sprzyja odkładaniu się włóknika w okolicy łopatkowej. Olgierd Sokołowski badając radiologicznie chorych z odmą opłucną po jednej stronie przekonał się także o bardzo wielkiej częstości (w 93,8% u 483 na 515 chorych) zrostów opłucnych w okolicy śródpiersia oraz w przyśrodkowej części przepony. W materiale sekcyjnym warszawskim stwierdzono zrosty opłucne w 95,6% (w 1134 przypadkach na 118ó) przypadków ze zmianami gruźliczymi w płucach spośród zaś przypadków bez makroskopowych zmian gruźliczych w płucach w 67 % (w 1226 przypadkach na 1826). W przypadkach ze zmianami w płucach zrosty były znacznie rozleglejsze. Rzadziej stwierdza się zrosty opłucne w zatokach bocznych przeponowo-żebrowych. Continue reading „ZROSTY OPLUNE”

W przypadkach calkowitego zarosniecia jamy oplucnej nie da sie odma w ogóle wytworzyc

W przypadkach całkowitego zarośnięcia jamy opłucnej nie da się odma w ogóle wytworzyć. W; przypadkach istnienia komory, wyosobnionej wskutek zrostów z ogólnej jamy opłucnej, można wytworzyć odmę otorbioną. W przypadkach zrostów pasmowatych oraz postronkowa tych, niedzielących jamy opłucnej na komory, można zrosty wykryć badaniem radiologicznym w różnych płaszczyznach po wytworzeniu odmy. Przedstawiają się one w postaci cieni łączących obie blaszki opłucne. W ostatnim czasie pojawiły się publikacje twierdzące, że zrosty opłucne można wykryć metodą radio kimograficzną. Continue reading „W przypadkach calkowitego zarosniecia jamy oplucnej nie da sie odma w ogóle wytworzyc”