Zaburzenia w przemianie tluszczowej

Zaburzenia w przemianie tłuszczowej w związku z niedoczynnością przysadki mózgowej zależą od dwóch hormonów, którymi są lipoitryna i hormon ketoniczny, wytwarzane w przednim płacie przysadki mózgowej, chociaż lipoitrynę można znaleźć w tylnym płacie przysadki. Lipoitryna powoduje odkładanie się tłuszczu w tkankach i zmniejszenie się glikogenu w wątrobie. Wpływ tego hormonu tłumaczyłby powstawanie otłuszczenia pochodzenia przysadkowego i zwiększenie tolerancji na cukier. Hormon ketoniczny powoduje rozkład tłuszczów i wzmaga zawartość ciał ketonowych we krwi. Lipoitryna i hormon ketoniczny są w działaniu antagonistyczne. Continue reading „Zaburzenia w przemianie tluszczowej”

W przypadkach opornych na przytoczone metody lecznicze stosuje sie torakoplastyke poza oplucna

W przypadkach opornych na przytoczone metody lecznicze stosuje się torakoplastykę poza opłucną, jako leczenie doszczętne. Tora kopiastyki często nie da się uniknąć, zwłaszcza w przypadkach ropniaka istniejącego już dłuższy czas, wskutek czego opłucna bywa zwykle bardzo zgrubiała i ropieje ustawicznie. Wykonuje się wtedy torakoplastykę w 2 posiedzeniach lub w tempie jeszcze powolniejszym, zależnie od sił chorego. Gdy zgrubienie ropiejącej opłucnej jest bardzo znaczne, wycięcie żeber może nie wystarczać i może powstać potrzeba usunięcia także całej zgrubiałej opłucnej ściennej, (tzw. pleuro- thoracectomia typu Schedego). Continue reading „W przypadkach opornych na przytoczone metody lecznicze stosuje sie torakoplastyke poza oplucna”

Rokowanie w przypadkach przybrzeznego zapalenia pluc z przewaga zapalenia oplucnej

Rokowanie w przypadkach przybrzeżnego zapalenia płuc z przewagą zapalenia opłucnej jest stosunkowo pomyślne, w przypadkach zaś z przewagą zmian w płucu należy liczyć się z długością trwania choroby oraz z możliwością zejścia w marskość lub serowacenie. Zapalenie na tle gośćcowym to przeważnie krótko (do tygodnia) i kończy się zwykle wyzdrowieniem. Niekiedy choroba jest poprzedzona o 8-10 dni przez zapalenie stawów. Leczenie w przybrzeżnym zapaleniu płuc polega przede wszystkim na zachowaniu bezwzględnego spokoju i dobrym odżywianiu. Stosuje się nadto leczenie odciągające. Continue reading „Rokowanie w przypadkach przybrzeznego zapalenia pluc z przewaga zapalenia oplucnej”

Anatomia patologiczna

Anatomia patologiczna. Zmiany anatomiczne VI przybrzeżnym zapaleniu płuc dotyczą opłucnej i sąsiednich części płuca. W, jednych przypadkach przeważają zmiany w opłucnej o charakterze suchego lub wysiękowego zapalenia, w innych zapalny naciek płuca. Sprawę z przewagą zmian w płucach nazywają Corticalitis. Przybrzeżne zapalenie płuc może dotyczyć całej opłucnej z całą powierzchowną warstewką płuc icorticopleuritis dif fusa), najczęściej jednak bywa ograniczone (corticopleuritis circumscripta) i wtenczas jest usadowione w zatokach opłucnej przy kręgosłupie, we wcięciach międzypłatowych, u podstawy płuc, słowem tam, gdzie błona surowicza jest obficie wyposażona w naczynia chłonne. Continue reading „Anatomia patologiczna”

Tkanka plucna

Tkanka płucna przenika w nich stożkowato do przyczepu płucnego i jest przeważnie zserowaciała. Często też na przekroju postronka w tej tkance widać przedłużenie płucnej jamy gruźliczej, które może dochodzić aż do ściennego przyczepu postronka. Postronki tych typów zawierają liczne prątki gruźlicy. Same postronki są grube i pokryte z zewnątrz opłucną zgrubiałą, zupełnie nieprzejrzystą. Przy wziernikowaniu jamy opłucnej zabarwienie postronków typu III i IV jest prawie na całej ich długości takie samo jak tej części płuca, której postronek stanowi przedłużenie. Continue reading „Tkanka plucna”

Gruntowanie po ułamkowej dawce szczepionki inaktywowanego wirusa polio AD 6

Skumulowane wskaźniki serokonwersji do typów wirusa polio 1, 2 i 3 po dwóch dawkach IPV wynosiły 93,6%, 98,1% i 93,0% w grupie z urojoną dawką oraz 100%, 100% i 99,4% w pełnej dawce grupa, odpowiednio (P <0,006 dla porównań międzygrupowych typów i 3); różnice między grupami w częstości skumulowanej serokonwersji po dwóch dawkach dla różnych szczepionek były następujące: 6,4 punktu procentowego dla typu (95% przedział ufności [CI], 2,0 do 11,7), 1,9 punktu procentowego dla typu 2 (95 % CI, -1,5 do 5,9) i 6,4 punktu procentowego dla typu 3 (95% CI, 1,6 do 11,9) (Tabela 2). Tabela 3. Tabela 3. Mediana wzajemnych mian przeciwciał. Continue reading „Gruntowanie po ułamkowej dawce szczepionki inaktywowanego wirusa polio AD 6”

Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad 8

Przeciwnie, pacjenci z mutacjami JAK2 mieli krótszy czas przeżycia niż ci bez mutacji JAK2 (mediana, 0,5 vs. 2,3 roku, P = 0,001), ale mieli uderzająco wysokie ryzyko śmierci bez nawrotów (P <0,001). Większość pacjentów w wieku 40 lat lub starszych bez mutacji TP53 nie miała mutacji szlaku JAK2 ani RAS, a ta podgrupa miała medianę przeżycia 2,3 roku. Spośród 214 pacjentów w wieku poniżej 40 lat bez mutacji TP53, zidentyfikowaliśmy dwie podgrupy na podstawie oceny klinicznych cech wysokiego ryzyka. Młodzi pacjenci z co najmniej jedną cechą wysokiego ryzyka (MDS związany z terapią, liczba płytek krwi <30 × 109 na litr w momencie przeszczepienia lub odsetek blastów ze szpiku kostnego> 15% w chwili rozpoznania) mieli medianę całkowitego przeżycia 2,6 roku, co wiązało się z wysokim ryzykiem zgonu bez nawrotu, w porównaniu z pacjentami bez cech wysokiego ryzyka (P <0,001). Continue reading „Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad 8”

Profilaktyka zapobiegawcza zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich AD 8

Postawiliśmy hipotezę, że percepcja kobiet, że mają niskie ryzyko zakażenia HIV, mogła przyczynić się do słabego przestrzegania zaleceń. Ponadto wysoka częstość ciąż u kobiet przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne może wskazywać na trudności w codziennym stosowaniu pigułek. Zrozumienie tych kwestii i określenie cech predykcyjnych wysokiej zgodności będzie ważne w opracowywaniu strategii doradztwa w zakresie przestrzegania zaleceń dla przyszłych studiów i programów. Zgłaszane przez siebie zachowania i dane dotyczące występowania zakażeń przenoszonych drogą płciową nie sugerują zwiększonego ryzyka zachowań u kobiet w grupie TDF-FTC. Continue reading „Profilaktyka zapobiegawcza zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich AD 8”

Badanie Cannabidiolu na napady lekooporne w zespole Dravet ad 8

Nieprawidłowe poziomy aminotransferazy wątrobowej wystąpiły tylko u pacjentów przyjmujących walproinian, co sugeruje interakcję, w której kanabidiol może nasilać wywołaną kwasem walproinowym zmianę w poziomach aminotransferazy wątrobowej. Obserwacja, że wzrosty aminotransferaz wątrobowych najczęściej ustępowały, podczas gdy pacjenci kontynuowali przyjmowanie leku sugerują, że może być odpowiedzialny przemijający stres metaboliczny w wątrobie. Zastosowany tutaj schemat badania i pierwotny punkt końcowy są wspólne dla innych badań ostatnio zatwierdzonych leków przeciwpadaczkowych. Potencjalnym ograniczeniem tego częściowo subiektywnego punktu końcowego drgawkowych napadów zgłaszanych przez opiekunów jest to, że skutki uboczne badanego leku mogą odślepić pacjentów lub opiekunów do zadań w grupie próbnej. Jednak analiza post hoc dotycząca zmniejszenia częstości napadów wykazała, że nie było związku pomiędzy najczęstszym działaniem niepożądanym (sennością) a efektem leczenia (patrz Dodatek dodatkowy). Continue reading „Badanie Cannabidiolu na napady lekooporne w zespole Dravet ad 8”

Tikagrelor versus Clopidogrel w objawowej chorobie tętnic obwodowych ad 6

W randomizowanym badaniu klinicznym klopidogrelu i aspiryny u pacjentów z ryzykiem niedokrwienia (CAPRIE), 3 badaczy porównywali klopidogrel z monoterapią aspirynową w szeroko zdefiniowanej stabilnej populacji pacjentów z chorobą miażdżycową, w tym chorobą wieńcową, chorobą tętnic obwodowych i chorobą naczyniowo-mózgową. Ogólne badanie wykazało znaczącą korzyść dla klopidogrelu w stosunku do aspiryny, która była napędzana głównie przez podgrupę pacjentów z chorobą tętnic obwodowych, u których wystąpiło zmniejszenie ryzyka o 23,8%. Te wyniki CAPRIE ustalił, że klopidogrel jako pierwsza terapia choroby tętnic obwodowych została zatwierdzona przez Food and Drug Administration. W badaniu klinicznym klopidogrelu, w którym oceniano ryzyko wysokiego ryzyka wystąpienia aterotomii i niedokrwiennej stabilizacji, zarządzania i unikania (CHARISMA), badacze, którzy porównywali aspirynę i klopidogrel z monoterapią aspirynową w szerokiej grupie wysokiego ryzyka pacjentów z miażdżycą tętnic, nie stwierdzili istotnej korzyści dla klopidogrelu w grupie ryzyka. zdarzeń sercowo-naczyniowych w całej populacji; jednak w podgrupie pacjentów z chorobą tętnic obwodowych wystąpił nieistotny trend.13 Podwójna terapia przeciwpłytkowa wiązała się ze zwiększonym ryzykiem krwawienia.13 Na podstawie tych danych zaleca się monoterapię klopidogrelem w leczeniu ryzyka wystąpienia miażdżycy tętnic. Continue reading „Tikagrelor versus Clopidogrel w objawowej chorobie tętnic obwodowych ad 6”