Wplyw przedniej czesci przysadki mózgowej na napiecie miesni

Wpływ przedniej części przysadki mózgowej na napięcie mięśni Wpływ przedniej części przysadki mózgowej na napięcie mięśni poprzez nie prążkowanych można wykazać na mięśniach wyosobnionych ze zwierząt z usuniętą przysadką mózgową. Mięśnie bowiem zwierząt bez przysadki łatwo ulegają znużeniu i zdolność ich pracy spada o 25 %. Skurcze izotoniczne i izometryczne wyosobnionych mięśni żab, pozbawionych przysadki, są znacznie mniejsze. Jeżeli podamy do takich mięśni wyciągi z przysadki, to siła skurczów wraca do stanu prawidłowego, jaki widzimy u normalnej żaby. Wpływ przedniej części przysadki mózgowej na napięcie mięśni poprzecznie prążkowanych dochodzi do skutku przez hormon kortikotropowy. Continue reading „Wplyw przedniej czesci przysadki mózgowej na napiecie miesni”

Ucisk w nadbrzuszu równiez zwieksza ból

Ucisk w nadbrzuszu również zwiększa ból. Suche zapalenie Opłucnej przeponowej można rozpoznać nieraz tylko badaniem radiologicznym, gdyż tarcia opłucnego zwykle nie ma. Badanie to wykrywa upośledzenie ruchomości odpowiedniej połowy przepony, nieraz też wysokie jej ustawienie a po przebytym stanie zapalnym pozostają częste zaciągnięcia przepony i zarośnięcie kąta przeponowo żebrowego. Jako objawy powstałych zrostów. Czasami stwierdza się także zrosty opłucnej przeponowej z osierdziem, które mogą być przyczyną przeciągnięcia worka osierdziowego i serca. Continue reading „Ucisk w nadbrzuszu równiez zwieksza ból”

Od zrostów oplucnych postronki wlókniste w toku leczenia odma wyciagaja sie, scienczaja sie i moga z czasem zanikac

Dumarest oblicza odsetek wyzdrowienia w gruźlicy płuc w przypadkach odmy opłucnej całkowitej na 65-90%, a w przypadkach odmy częściowej tylko na 9-26%. Peyret spostrzegał znikanie prątków gruźlicy w plwocinie w przypadkach odmy całkowitej w 90%, w częściowej zaś tylko w 15%, ustąpienie gorączki w przypadkach odmy całkowitej w 85%, w częściowej – tylko w 33%, zwiększenie wagi ciała przy odmie całkowitej w 82%, przy częściowej w 57%. W przypadkach odmy całkowitej, spostrzeganych przez Pawła Martyszewskiego i Wandę Stankiewicz-Trybowską, prątki gruźlicy znikły w 65,78%, a przy odmie częściowej – w 35,75%. Szanse pogarszają się wybitnie nawet w przypadkach zrostów nitkowatych i błoniastych, nieprzeszkadzających uzyskaniu odmy całkowitej. I tak w statystyce Unuerrichta w przypadkach takich zrostów liczba przypadków gruźlicy płuc klinicznie niewyleczonej przekracza 5 – krotnie liczbę nic wyleczonych wśród chorych z odmą całkowitą. Continue reading „Od zrostów oplucnych postronki wlókniste w toku leczenia odma wyciagaja sie, scienczaja sie i moga z czasem zanikac”

Gruntowanie po ułamkowej dawce szczepionki inaktywowanego wirusa polio AD 3

Mieliśmy trzy konkretne cele: po pierwsze, porównanie humoralnych odpowiedzi przeciwciał (serokonwersja i miano przeciwciał) po podaniu dwóch ułamkowych dawek IPV lub dwóch pełnych dawek IPV, pierwszego w 4 miesiącu życia i drugiego w 8 miesiącu życia; po drugie, w celu oceny specyficznych dla dawki odpowiedzi immunologicznych, w tym odpowiedzi immunologicznych poprzedzających jedną dawkę; i po trzecie, w celu ustalenia, jakie niepożądane zdarzenia nastąpiłyby po szczepieniu z ułamkiem dawki w porównaniu ze szczepieniem pełnodawkowym. (Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat projektu badania, patrz protokół, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.) Badana populacja
Rekrutacja odbyła się podczas rutynowej wizyty szczepienia w wieku 2 miesięcy, w czasie której rodzic lub opiekun prawny został poinformowany o badaniu i zaproszony do udziału. Uczestnictwo było zależne od udzielenia świadomej zgody przez rodzica lub opiekuna, punktacji 9 punktów w skali Apgar w 5 minut (według przeglądu zapisów), masy urodzeniowej 2,5 kg lub więcej (zgodnie z zapisami), badania lekarskie sugerując, że niemowlę było zdrowe i karmione piersią oraz wagę wzrostu powyżej dziesiątego centyla na wykresie wzrostu w wieku 4 miesięcy. Jeśli masa ciała niemowlęcia na wysokość spadła poniżej 10 centyla na krzywej wzrostu podczas okresu badania, dziecko zostało wycofane z badania. Continue reading „Gruntowanie po ułamkowej dawce szczepionki inaktywowanego wirusa polio AD 3”

Tikagrelor versus Clopidogrel w objawowej chorobie tętnic obwodowych czesc 4

Wartości P i przedziały ufności dla współczynników hazardu oparto na statystyce Walda. Wyliczyliśmy szacunkowe Kaplana-Meiera skumulowaną proporcję pacjentów ze zdarzeniami, z liczbą pacjentów zagrożonych wskazanych poniżej działki w określonych punktach czasowych. Nie dokonano korekty krotności przedziałów ufności, a wszystkie wartości P były nieskorygowane. W analizach skuteczności czas do zdarzenia, cenzurowaliśmy dane dla pacjentów, u których dane zdarzenie nie miało miejsca w dniu cenzurowania dla analizy pierwotnej lub ostatniego kontaktu próbnego, gdy wszystkie składniki danego punktu końcowego zostały ocenione, w zależności od tego, był pierwszy.
Wyniki
Pacjenci
Rysunek 1. Continue reading „Tikagrelor versus Clopidogrel w objawowej chorobie tętnic obwodowych czesc 4”

Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka czesc 4

Wartości krytyczne w analizie pośredniej zostały określone przy użyciu funkcji wydatków związanych z błędami Lan-DeMets odpowiadających zatrzymaniu granic O Brien-Fleming. Druga analiza okresowa została przeprowadzona w czerwcu 2015 r. Wyniki zostały przesłane do niezależnego komitetu monitorującego dane i bezpieczeństwa, który pozwolił na publiczne przedstawienie wyników w tym czasie, ponieważ różnica w przeżywalności bez progresji była zgodna z wcześniej zdefiniowanym kryterium zatrzymania (P < 0,015). Przeżycie wolne od progresji zdefiniowano jako czas od randomizacji do momentu pierwszej dokumentacji postępu choroby lub śmierci z dowolnej przyczyny. Zasady cenzorowania przeżycia bez progresji postępowały zgodnie z wytycznymi Food and Drug Administration dotyczącymi punktów końcowych w próbach raka. Continue reading „Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka czesc 4”

Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka

Chemioterapia wysokodawkowa plus autologiczny przeszczep komórek macierzystych była standardowym leczeniem w przypadku nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u dorosłych w wieku do 65 lat. Jednak obiecujące dane dotyczące stosowania terapii skojarzonej z lenalidomidem, bortezomibem i deksametazonem (RVD) w tej populacji wywołały pytania dotyczące roli i czasu transplantacji. Metody
Losowo przydzielono 700 pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali terapię indukcyjną trzema cyklami RVD, a następnie terapię konsolidacyjną z pięcioma dodatkowymi cyklami RVD (350 pacjentów) lub wysoką dawką melfalanu plus przeszczep komórek macierzystych, a następnie dwa dodatkowe cykle RVD ( 350 pacjentów). Pacjenci w obu grupach otrzymywali leczenie podtrzymujące lenalidomidem przez rok. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia bez progresji. Continue reading „Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka”

Crizanlizumab do zapobiegania kryzysom bólu w chorobie sierpowatokrwinkowej

Regulacja w górę selektyny P w komórkach śródbłonka i płytkach krwi przyczynia się do interakcji komórka-komórka, które biorą udział w patogenezie okluzji naczyń i zaburzeń bólowych związanych z sierpem. Bezpieczeństwo i skuteczność kryzilizumabu, przeciwciała przeciw cząsteczce adhezyjnej P-selektyny, oceniono u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową. Metody
W tej podwójnie ślepej, randomizowanej, kontrolowanej placebo, fazie drugiej, wyznaczono pacjentów, którzy otrzymali krizanlizumab w małej dawce (2,5 mg na kilogram masy ciała), krizanlizumab w dużej dawce (5,0 mg na kilogram) lub placebo, którym podawano dożylnie 14 razy w ciągu 52 tygodni. Pacjenci, którzy otrzymywali jednocześnie hydroksymocznik, a także nie otrzymujący hydroksymocznika zostali włączeni do badania. Pierwszorzędowym punktem końcowym była roczna liczba problemów związanych z bólem sierpowatym spowodowanych dużą dawką kryzzlizumabu w porównaniu z placebo. Continue reading „Crizanlizumab do zapobiegania kryzysom bólu w chorobie sierpowatokrwinkowej”

Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka ad 6

Przeżycie wolne od progresji było dłuższe u pacjentów, u których nie wykryto minimalnej choroby resztkowej, niż u tych, u których wykryto minimalną chorobę resztkową (skorygowany współczynnik ryzyka progresji lub śmierci choroby, 0,30, P <0,001) (ryc. S2A i S3 w Dodatek dodatkowy). Mediana czasu do wystąpienia progresji wynosiła 36 miesięcy w grupie leczonej RVD w porównaniu do 50 miesięcy w grupie transplantacyjnej (skorygowany współczynnik ryzyka progresji choroby lub zgonu z powodu szpiczaka, 0,62, p <0,001). Całkowite przeżycie po 4 latach nie różniło się istotnie między obiema grupami; odsetek ten wynosił 82% w grupie leczonej RVD i 81% w grupie transplantacyjnej (skorygowany współczynnik ryzyka dla zgonu, 1,16, 95% CI, 0,80 do 1,68, P = 0,87) (Figura 1B). Mediana przeżycia nie została osiągnięta w żadnej z grup. Continue reading „Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka ad 6”