Nietolerancja glutenu

W artykule przeglądowym dotyczącym celiakii Green and Cellier (wydanie z 25 października) stwierdzili, że nieprzy- jemność dietetyczna jest najczęstszą przyczyną niereagującej choroby trzewnej. Kilka zaburzeń psychicznych – w szczególności depresja – jest związanych z celiakią.2-4 Poprzednie badania wykazały, że depresja jest jedną z przyczyn nieprzestrzegania leczenia u pacjentów z chorobami przewlekłymi5. Ponieważ depresja występuje często u pacjentów z celiakią. Choroba zarówno przed rozpoznaniem, jak i po diecie bezglutenowej jest zalecana, 3 nieprzestrzeganie diety bezglutenowej może być częściowo spowodowane objawami depresyjnymi. W związku z tym wykazaliśmy, że doradztwo w zakresie udzielania wsparcia psychologicznego może poprawić przestrzeganie diety bezglutenowej i zmniejszyć depresję u pacjentów z celiakią.6
Dieta bezglutenowa jest najważniejszym lekiem na celiakię. Continue reading „Nietolerancja glutenu”

Deplecja limfocytów B z Rituximabem w zwyrodnienia-remisji stwardnienia rozsianego

Istnieje coraz więcej dowodów na to, że limfocyty B biorą udział w patogenezie stwardnienia rozsianego i mogą być celem terapeutycznym. Rytuksymab, przeciwciało monoklonalne, selektywnie celuje i zmniejsza limfocyty CD20 + B. Metody
W fazie 2, podwójnie ślepej, 48-tygodniowej próbie obejmującej 104 pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego, wyznaczyliśmy 69 pacjentów, którzy otrzymali 1000 mg dożylnego rytuksymabu i 35 pacjentów otrzymujących placebo w dniach i 15. Pierwotny punkt końcowy była całkowita liczba zmian wzmacniających gadolin wykrytych na obrazach rezonansu magnetycznego mózgu w 12, 16, 20 i 24 tygodniu. Do klinicznych wyników zaliczano bezpieczeństwo, odsetek pacjentów, którzy mieli nawroty i roczny wskaźnik nawrotu. Continue reading „Deplecja limfocytów B z Rituximabem w zwyrodnienia-remisji stwardnienia rozsianego”

Mutacja aktywująca GPR54 u pacjenta z centralnym przedwczesnym okresem dojrzewania czesc 4

W oddzielnym eksperymencie komórki stymulowano 10-9 M kisspeptyny-10 przez 0, 2, 4 lub 18 godzin; otrzymane poziomy fosforanu inozytolu wyrażono jako procent maksymalnego poziomu (po 2 godzinach) (panel B). Każdy punkt jest średnią z pięciu niezależnych eksperymentów, każdy wykonany w dwóch lub trzech egzemplarzach. Na koniec komórki transfekowano 50 ng GPR54 typu dzikiego, 50 ng tylko Arg386Pro GPR54 lub 25 ng GPR54 typu dzikiego i 25 ng Arg386Pro GPR54. Całkowitą akumulację fosforanu inozytolu mierzono po stymulacji 10-8 M kisspeptyny-10 przez 0, 1, 2 lub 4 godziny (panel C). I słupki reprezentują standardowe błędy. Continue reading „Mutacja aktywująca GPR54 u pacjenta z centralnym przedwczesnym okresem dojrzewania czesc 4”

Tikagrelor versus Clopidogrel w objawowej chorobie tętnic obwodowych ad 7

Biorąc pod uwagę podobne częstości incydentów sercowo-naczyniowych i krwawień w naszych dwóch grupach badań, tikagrelor i klopidogrel wydają się być podobne u pacjentów z chorobą tętnic obwodowych, chociaż wystąpienie działań niepożądanych spowodowało więcej przerwania tikagreloru niż klopidogrelu. Ponadto, nasze odkrycia pokazują zagrożenia ekstrapolacji dowodów od pacjentów z chorobą wieńcową do osób z chorobą tętnic obwodowych. W naszym badaniu zaobserwowane częstości występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych w obu grupach (4,42% na 100 pacjento-lat) w połączeniu z częstością ostrego niedokrwienia kończyn (0,83% na 100 pacjento-lat) wskazują na potrzebę ciągłej poprawy klinicznej. Dlatego przyszłe badania powinny oceniać dobrze określone populacje pacjentów z chorobą tętnic obwodowych, w tym pacjentów ze stabilną chorobą i tymi, którzy przeszli rewaskularyzację. Wreszcie, ryzyko i szkody związane z kombinacjami terapii przeciwzakrzepowych muszą być oceniane prospektywnie, szczególnie gdy takie leki są stosowane u pacjentów, którzy przeszli rewaskularyzację, u których leki i urządzenia są stosowane razem w leczeniu objawowej choroby. Continue reading „Tikagrelor versus Clopidogrel w objawowej chorobie tętnic obwodowych ad 7”