Przemiana wodna

Przemiana wodna W przednim płacie przysadki mózgowej wytwarza się swoisty hormon, wpływający na przemianę wodną. Hormon ten nazwano hormonem diuretycznym i jest on antagonistą hormonu antydiuretycznego, wytwarzanego w tylnej części przysadki mózgowej, Hormon diuretyczny wywołuje powstawanie wielomoczu wtedy, kiedy brak hormonu antydiuretycznego, np. po usunięciu tylnej części przesadki lub przy nadmiernym podawaniu wyciągu z przedniej części przysadki mózgowej. Usunięcie części przedniej przysadki mózgowej nie wywołuje wielomoczu. 9. Continue reading „Przemiana wodna”

Ropniak pozapalny

Ropniak pozapalny, pojawiający się po przełomie krupowego zapalenia płuc, może powstawać samorodnie albo wskutek przejścia wysięku surowiczo włóknikowego w wysięk ropny. Gdy powstaje samorodny wysięk ropny, to pojawia się ponownie wysoka gorączka oraz nieraz ciężkie objawy ogólnego zatrucia i objawy fizyczne świadczące o wysięku w jamie opłucnej. Sam wysięk może być niewielki ilość ropy może nie przekraczać 2-4 łyżek stołowych. Pomimo to stłumienie odgłosu opukowego bywa zwykle bardzo rozległe, zależnie od nacieku tkanki płucnej towarzyszącego, ropniakowi i od znacznego zgrubienia samej opłucnej, zwłaszcza ściennej, gdyż z niej odpływ limfy jest bardziej utrudniony niż z opłucnej płuca, której naczynia limfatyczne są obficie zespolone z naczyniami limfatycznymi płuca. Cecha ta jest wspólna wszystkim otorbionym ropniakom opłucnej bez względu na zarazek chorobotwórczy. Continue reading „Ropniak pozapalny”

W rozpoznaniu róznicowym zapalenia oplucnej sródpiersiowej trzeba wylaczyc takze inne sprawy chorobowe

W rozpoznaniu różnicowym zapalenia opłucnej śródpiersiowej trzeba wyłączyć także inne sprawy chorobowe wywołujące stłumienie ograniczone na klatce piersiowej, mianowicie guz śródpiersia, ropień śródpiersia, zapalenie osierdzia, ropień płuc, tętniak tętnicy głównej i inne. W tym celu poddaje się dokładnej analizie obraz chorobowy, początek i przebieg choroby oraz wynik badania radiologicznego. Bardzo często jednak choroby rozpoznać nie podobna. Ropniak opłucny tętniący (Empyema pleurae pulsans s. pleuriti purulenta pulsans). Continue reading „W rozpoznaniu róznicowym zapalenia oplucnej sródpiersiowej trzeba wylaczyc takze inne sprawy chorobowe”

Doswiadczenie kliniczne poucza, ze nie ma pewnych oznak niezarosniecia jamy oplucnej

Doświadczenie kliniczne poucza, że nie ma pewnych oznak niezarośnięcia jamy opłucnej. Jama opłucna może być zarośnięta, pomimo że w wywiadach nie ma zupełnie wskazówek przebytego zapalenia opłucnej. Nie ma także pewnych oznak zarośnięcia jamy opłucnej. Objawy, na których opiera się to rozpoznanie, nierzadko zawodzą. Objawów tych dostarczają: 1) wywiady; 2) badanie fizyczne 3) badanie radiologiczne. Continue reading „Doswiadczenie kliniczne poucza, ze nie ma pewnych oznak niezarosniecia jamy oplucnej”

Profilaktyka zapobiegawcza zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich

Profilaktyczne zapobieganie za pomocą leków przeciwretrowirusowych było skuteczne w zapobieganiu zakażeniu ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) w niektórych badaniach, ale nie w innych. Metody
W tym randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu, przypisaliśmy 2120 kobiet z ujemnym wynikiem zakażenia HIV w Kenii, Południowej Afryce i Tanzanii do grupy otrzymującej jednocześnie fumaran dizoproksylu tenofowiru i emtrycytabiny (TDF-FTC) lub placebo raz na dobę. Głównym celem była ocena skuteczności TDF-FTC w zapobieganiu nabywaniu wirusa HIV i ocenie bezpieczeństwa.
Wyniki
Zakażenia HIV wystąpiły u 33 kobiet w grupie TDF-FTC (częstość występowania, 4,7 na 100 osobolat) oraz u 35 osób w grupie placebo (częstość występowania, 5,0 na 100 osobolat), dla oszacowanego współczynnika hazardu w TDF -FTC grupa 0,94 (95% przedział ufności, 0,59 do 1,52; P = 0,81). Continue reading „Profilaktyka zapobiegawcza zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich”

Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad 6

Obecność mutacji TP53 jest silnie związana ze złożonymi zaburzeniami chromosomowymi.11 Chociaż PPM1D jest fosfatazą regulującą aktywność TP53, pacjenci, którzy mieli mutacje PPM1D bez jednoczesnych mutacji TP53 mieli podobną częstość złożonego kariotypu jak pacjenci bez mutacji (3% i 2%, odpowiednio) (rysunek 2C). Wśród pacjentów z MDS związanymi z leczeniem obecność mutacji TP53 wiązała się z krótszym czasem przeżycia (współczynnik ryzyka zgonu z vs. bez mutacji TP53, 1,63, 95% CI, 1,22 do 2,20, P <0,001). Wśród pacjentów bez mutacji TP53 przeżycie było podobne u pacjentów z MDS związanymi z leczeniem oraz z pierwotnym MDS (współczynnik ryzyka, 1,10; 95% CI, 0,89 do 1,35, P = 0,37). Pomimo silnego powiązania z MDS związanymi z terapią, mutacje PPM1D nie były związane z niekorzystnym rokowaniem u pacjentów, którzy mieli związane z terapią MDS bez mutacji TP53 (współczynnik ryzyka zgonu z vs. Continue reading „Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad 6”

Tikagrelor versus Clopidogrel w objawowej chorobie tętnic obwodowych czesc 4

Wartości P i przedziały ufności dla współczynników hazardu oparto na statystyce Walda. Wyliczyliśmy szacunkowe Kaplana-Meiera skumulowaną proporcję pacjentów ze zdarzeniami, z liczbą pacjentów zagrożonych wskazanych poniżej działki w określonych punktach czasowych. Nie dokonano korekty krotności przedziałów ufności, a wszystkie wartości P były nieskorygowane. W analizach skuteczności czas do zdarzenia, cenzurowaliśmy dane dla pacjentów, u których dane zdarzenie nie miało miejsca w dniu cenzurowania dla analizy pierwotnej lub ostatniego kontaktu próbnego, gdy wszystkie składniki danego punktu końcowego zostały ocenione, w zależności od tego, był pierwszy.
Wyniki
Pacjenci
Rysunek 1. Continue reading „Tikagrelor versus Clopidogrel w objawowej chorobie tętnic obwodowych czesc 4”

Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka ad 6

Przeżycie wolne od progresji było dłuższe u pacjentów, u których nie wykryto minimalnej choroby resztkowej, niż u tych, u których wykryto minimalną chorobę resztkową (skorygowany współczynnik ryzyka progresji lub śmierci choroby, 0,30, P <0,001) (ryc. S2A i S3 w Dodatek dodatkowy). Mediana czasu do wystąpienia progresji wynosiła 36 miesięcy w grupie leczonej RVD w porównaniu do 50 miesięcy w grupie transplantacyjnej (skorygowany współczynnik ryzyka progresji choroby lub zgonu z powodu szpiczaka, 0,62, p <0,001). Całkowite przeżycie po 4 latach nie różniło się istotnie między obiema grupami; odsetek ten wynosił 82% w grupie leczonej RVD i 81% w grupie transplantacyjnej (skorygowany współczynnik ryzyka dla zgonu, 1,16, 95% CI, 0,80 do 1,68, P = 0,87) (Figura 1B). Mediana przeżycia nie została osiągnięta w żadnej z grup. Continue reading „Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka ad 6”

Deplecja limfocytów B z Rituximabem w zwyrodnienia-remisji stwardnienia rozsianego cd

Każde miejsce zostało poinstruowane, aby nie uzyskiwać skanów MRI w ciągu 30 dni od ostatniej dawki kortykosteroidów przepisanych z powodu nawrotów, z wyjątkiem względów bezpieczeństwa. Podczas regularnie zaplanowanych wizyt w okresie 48 tygodni wykonano badania neurologiczne i fizyczne, MRI i rutynowe testy laboratoryjne oraz rejestrowano zdarzenia niepożądane. Po 48. tygodniu u pacjentów, którzy pozostali na obwodzie zubożonym w limfocyty B, kontynuowano obserwację bezpieczeństwa, aż liczba limfocytów B powróciła do dolnej granicy prawidłowego zakresu lub wartości początkowej, w zależności od tego, która z tych wartości była niższa. Skany MRI mózgu z zastosowaniem i bez podawania gadolinu uzyskano w punkcie wyjściowym oraz w 4, 12, 16, 20, 24, 28, 36 i 48 tygodniu. Continue reading „Deplecja limfocytów B z Rituximabem w zwyrodnienia-remisji stwardnienia rozsianego cd”

Lokalna dostawa paklitakselu w celu zahamowania restenozy podczas angioplastyki nóg czesc 4

Na podstawie wyników po 6 miesiącach komitety etyczne poproszono o zatwierdzenie wydłużenia okresu obserwacji o dodatkowe badania kontrolne po i 2 latach. Dwanaście i 24 miesiące po pierwotnej procedurze pacjenci zostali poproszeni o przybycie do szpitala w celu zbadania; pacjenci, którzy nie byli w stanie i nie byli gotowi to zrobić, rozmawiali przez telefon. Analiza statystyczna
Oszacowaliśmy, że w każdej grupie musi być zapisanych 45 pacjentów, aby uzyskać statystyczną moc 80% dla wykrycia absolutnej różnicy w późnej utracie światła o wartości 15% średnicy referencyjnej między grupami badanymi przy wartości P mniejszej niż 0,05 . Obliczenia te przyjęły odchylenie standardowe dla późnej utraty światła o 20% średnicy referencyjnej i 20% utraty pacjentów do obserwacji angiograficznej. Obliczenia przeprowadzono za pomocą oprogramowania nQuery, wersja 4.0. Continue reading „Lokalna dostawa paklitakselu w celu zahamowania restenozy podczas angioplastyki nóg czesc 4”