Profilaktyka zapobiegawcza zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich AD 2

Aby się zakwalifikować, kobiety w dobrym zdrowiu, które były w wieku od 18 do 35 lat, musiały mieć negatywny wynik testu na obecność przeciwciał przeciw HIV, być narażone na zwiększone ryzyko zakażenia wirusem HIV, nie być w ciąży lub karmić piersią, być skłonne do stosowania skutecznej antykoncepcji antykoncepcyjnej metoda, wykazują zdolność do połykania tabletki witaminowej podobnej do wielkości tabletek badanych i przechodzą quiz o świadomej zgodzie. Uznano, że kobiety są narażone na zwiększone ryzyko zakażenia wirusem HIV, jeśli w ciągu ostatnich 2 tygodni miały co najmniej jeden seks w pochwie lub więcej niż jednego partnera seksualnego w poprzednim miesiącu. Kobiety zostały wykluczone, jeśli uzyskały pozytywny wynik na obecność antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B lub miały objawy nieprawidłowej czynności wątroby lub nerek. (Szczegóły podano w protokole badania, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.) W większości ośrodków zaadaptowano metodę Priorytety Lokalnych Skutków Kontroli AIDS (PLACE) w celu identyfikacji obszarów geograficznych wysokiego ryzyka i określenia priorytetów dla tych regionów w celu rekrutacji. Continue reading „Profilaktyka zapobiegawcza zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich AD 2”

Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad 8

Przeciwnie, pacjenci z mutacjami JAK2 mieli krótszy czas przeżycia niż ci bez mutacji JAK2 (mediana, 0,5 vs. 2,3 roku, P = 0,001), ale mieli uderzająco wysokie ryzyko śmierci bez nawrotów (P <0,001). Większość pacjentów w wieku 40 lat lub starszych bez mutacji TP53 nie miała mutacji szlaku JAK2 ani RAS, a ta podgrupa miała medianę przeżycia 2,3 roku. Spośród 214 pacjentów w wieku poniżej 40 lat bez mutacji TP53, zidentyfikowaliśmy dwie podgrupy na podstawie oceny klinicznych cech wysokiego ryzyka. Młodzi pacjenci z co najmniej jedną cechą wysokiego ryzyka (MDS związany z terapią, liczba płytek krwi <30 × 109 na litr w momencie przeszczepienia lub odsetek blastów ze szpiku kostnego> 15% w chwili rozpoznania) mieli medianę całkowitego przeżycia 2,6 roku, co wiązało się z wysokim ryzykiem zgonu bez nawrotu, w porównaniu z pacjentami bez cech wysokiego ryzyka (P <0,001). Continue reading „Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad 8”

Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad 7

Jednak pacjenci z mutacjami GATA2 lub PIGA mieli korzystne rokowanie, które było typowe dla młodszych pacjentów w kohorcie badania (Figura 3B). Zespół Shwachmana-Diamenta jest rzadkim wrodzonym zespołem niewydolności szpiku kostnego spowodowanym heterozygotycznymi mutacjami SBDS linii zarodkowej. Osoby z mutacjami SBDS pojedynczej linii płciowej są bezobjawowymi nosicielami. Chociaż tylko dwóch z siedmiu pacjentów z biallelicznymi mutacjami SBDS w naszej kohorcie klinicznie zdiagnozowali zespół Shwachmana-Diamenta, kilka cech sugeruje, że zidentyfikowane w naszym badaniu bialleliczne mutacje SBDS były zarodkowe: frakcje alleli wariantu SBDS były zgodne z mutacjami heterozygotycznymi linii zarodkowej ( mediana wariantowej frakcji alleli, 42%, 95% CI, 37 do 47), a wszystkie mutacje, które zidentyfikowaliśmy, znaleziono wcześniej u pacjentów z klinicznie potwierdzonym zespołem Shwachmana-Diamonda.15,16 Pacjenci z mutacjami SBallel biallelicznymi byli istotnie i równomiernie młodsi (mediana wieku, 25,1 lat, 95% CI, 18,2 do 38,2) niż osoby z pojedynczym zmutowanym allelem SBDS (średni wiek, 59,0 lat, 95% CI, 48,6 do 64,4) lub z SBDS typu dzikiego (mediana wieku, 59,3 lat lat, 95% CI, 58,7 do 60,3). Pacjenci z biallelicznymi mutacjami SBDS byli w istotnie niższym percentylu wysokości niż ci z pojedynczym zmutowanym allelem SBDS (P = 0,02) (ryc. Continue reading „Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad 7”

Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka cd

Lista dozwolonych jednoczesnych terapii znajduje się w Dodatku uzupełniającym, dostępnym pod adresem. Punkty końcowe
Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia bez progresji. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały szybkość odpowiedzi, czas do progresji choroby, całkowite przeżycie i wskaźniki zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zostały ocenione zgodnie z ogólnymi kryteriami terminologii dla zdarzeń niepożądanych National Cancer Institute, wersja 4.0. Poważne zdarzenia niepożądane i tymczasowe analizy skuteczności zostały poddane przeglądowi przez niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo. Continue reading „Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka cd”

Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka

Chemioterapia wysokodawkowa plus autologiczny przeszczep komórek macierzystych była standardowym leczeniem w przypadku nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u dorosłych w wieku do 65 lat. Jednak obiecujące dane dotyczące stosowania terapii skojarzonej z lenalidomidem, bortezomibem i deksametazonem (RVD) w tej populacji wywołały pytania dotyczące roli i czasu transplantacji. Metody
Losowo przydzielono 700 pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali terapię indukcyjną trzema cyklami RVD, a następnie terapię konsolidacyjną z pięcioma dodatkowymi cyklami RVD (350 pacjentów) lub wysoką dawką melfalanu plus przeszczep komórek macierzystych, a następnie dwa dodatkowe cykle RVD ( 350 pacjentów). Pacjenci w obu grupach otrzymywali leczenie podtrzymujące lenalidomidem przez rok. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia bez progresji. Continue reading „Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka”

Mutacja aktywująca GPR54 u pacjenta z centralnym przedwczesnym okresem dojrzewania czesc 4

W oddzielnym eksperymencie komórki stymulowano 10-9 M kisspeptyny-10 przez 0, 2, 4 lub 18 godzin; otrzymane poziomy fosforanu inozytolu wyrażono jako procent maksymalnego poziomu (po 2 godzinach) (panel B). Każdy punkt jest średnią z pięciu niezależnych eksperymentów, każdy wykonany w dwóch lub trzech egzemplarzach. Na koniec komórki transfekowano 50 ng GPR54 typu dzikiego, 50 ng tylko Arg386Pro GPR54 lub 25 ng GPR54 typu dzikiego i 25 ng Arg386Pro GPR54. Całkowitą akumulację fosforanu inozytolu mierzono po stymulacji 10-8 M kisspeptyny-10 przez 0, 1, 2 lub 4 godziny (panel C). I słupki reprezentują standardowe błędy. Continue reading „Mutacja aktywująca GPR54 u pacjenta z centralnym przedwczesnym okresem dojrzewania czesc 4”

Lokalna dostawa paklitakselu w celu zahamowania restenozy podczas angioplastyki nóg cd

Balony były niepowlekane lub powlekane paklitakselem w dawce 3 .g na milimetr kwadratowy powierzchni balonu, jak opisano wcześniej.15,19 W celu przywrócenia średnicy referencyjnej naczynia, balony napełniono do 12 atm. znormalizowany czas inflacji minuty. Wszystkie balony badane były napompowane tylko raz. Dodatkowe balony badawcze zastosowano w przypadku uszkodzeń przekraczających długość pierwszego balonu. Jeśli angiografia po zabiegu wykazała resztkowe zwężenie ponad 30%, powtarzano inflację zwykłym balonem niestacjonarnym przez 5 minut. Continue reading „Lokalna dostawa paklitakselu w celu zahamowania restenozy podczas angioplastyki nóg cd”

CPAP nosa lub intubacja przy urodzeniu dla bardzo wcześniaków czesc 4

Dodatek wspomagania oddechowego (leczenie CPAP lub intubacja i wentylacja) w wieku 36 tygodni w stosunku do definicji wyniku nie miało znaczącego wpływu na szacowany efekt. W podgrupach wieku ciążowego iloraz szans dla pierwotnego wyniku wynosił 0,99 dla grupy urodzonej w 25 lub 26 tygodniu ciąży i 0,72 dla grupy urodzonej w 27 lub 28 tygodniu ciąży na korzyść grupy CPAP, ale bez dowodów dla prawdziwej różnicy w działaniu pomiędzy warstwami (P = 0,37 dla interakcji). Nie zaobserwowano istotnej różnicy w śmiertelności między obiema grupami, niezależnie od tego, czy chodzi o całość, czy o podgrupy wiekowe; większość różnic między grupami wymagała leczenia tlenem. W wieku 36 tygodni ciąży większość przeżywających niemowląt w obu grupach była leczona bez lub z bardzo niewielkim dodatkowym tlenem. 75. Continue reading „CPAP nosa lub intubacja przy urodzeniu dla bardzo wcześniaków czesc 4”

CPAP nosa lub intubacja przy urodzeniu dla bardzo wcześniaków ad

Badanie zostało sfinansowane przez Australijską Narodową Radę ds. Badań Medycznych i Medycznych. Koordynator badania monitorował gromadzenie, wprowadzanie i sprawdzanie danych. Niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo dokonał przeglądu danych po przyjęciu każdej grupy 100 niemowląt. Kryteria kwalifikacji dla niemowląt to wiek ciążowy przy porodzie od 25 tygodni 0 dni do 28 tygodni 6 dni, nieznany stan, który może niekorzystnie wpływać na oddychanie po urodzeniu, z wyjątkiem wcześniactwa, porodu w szpitalu biorącym udział w badaniu i zdolności do oddychania w 5 minut po urodzeniu, ale wymagające wspomagania oddychania ze względu na zwiększony wysiłek oddechowy, odstraszanie oddechowe lub sinicę. Continue reading „CPAP nosa lub intubacja przy urodzeniu dla bardzo wcześniaków ad”

Związek między Microdeletion i Microduplication na 16p11.2 i Autyzm cd

Pięcioro dzieci (czterech chłopców i jedna dziewczynka) z autyzmem w czterech niezależnych rodzinach nosiło de novo deletions; nie zaobserwowaliśmy żadnych skreślenia u rodziców. Jedna para rodzeństwa, które nie były jednojajowymi bliźniakami, dzieliła de novo wydarzenie, prawdopodobnie odziedziczone po rodzicu z mozaikowatością linii płciowej. U dzieci z autyzmem zaobserwowaliśmy, że delecja 16p11.2 wystąpiła na chromosomach pochodzących od matki i ojca. Rycina 1. Ryciny 1. Continue reading „Związek między Microdeletion i Microduplication na 16p11.2 i Autyzm cd”