W przypadkach ropniaka gruzliczego lagodnego niezakazonego wtórnie

W przypadkach ropniaka gruźliczego łagodnego niezakażonego wtórnie, przebiegającego bez większych zmian w płucach, stosuje się leczenie miejscowe wprowadzaniem do jamy opłucnej co 3 dni 20 ml 10% kwas upara – aminosalicylowego po uprzednim każdorazowym wypuszczeniu ropy i przepłukaniu jamy opłucnej fizjologicznym roztworem soli kuchennej lub 2-4% kwasem paraaminosalicylowym. W ostrym okresie ropniaka a także w przypadkach ropniaka z jednoczesną sprawą gruźlicy w płucach leczenie doopłucne kojarzy się z doustnym podawaniem tegoż leku do 12-14 gramów na dobę w 5 dawkach z przerwą 2-dniową po każdym 8-10-dniowym okresie. Inni stosują leczenie gruźliczych ropniaków opłucnych, wtórnie nie zakażonych, przebiegających bez większych zmian gruźliczych w płucach, kalcyferolem. Wprowadza się go w dawce mg, czyli 1.200.000 jednostek, rozpuszczonych w alkoholu i rozcieńczonych za pomocą fizjologicznego roztworu soli kuchennej, 2-4 razy w miesiącu, przy czym uprzednio za każdym razem wypuszcza się ropę i jamę opłucną przepłukuje się fizjologicznym roztworem soli. Mniej pewnie wypadły próby leczenia ropniaków opłucnych gruźliczych wprowadzaniem doopłucnym streptomycyny w dawkach 0,1-0,3 w 10 ml fizjologicznego roztworu soli co 2-3 dni. Continue reading „W przypadkach ropniaka gruzliczego lagodnego niezakazonego wtórnie”

Rozpoznanie ropniaka oplucnego tetniacego opiera sie na stwierdzeniu

Rozpoznanie ropniaka opłucnego tętniącego opiera się na stwierdzeniu: 1) ropnego zapalenia opłucnej 2) tętniaka w postaci falowania międzyżebrzy współczesnego z czynnością serca. Tętnienie w początkowym okresie uwidocznia się tylko badaniem radiologicznym klatki piersiowej lub badaniem manometrycznym jamy opłucnej. Większe wypuklenia tętniące mylnie brano nieraz za tętniaka tętnicy głównej. Pomyłki tej unikniemy, jeżeli uwzględnimy, że ropniak tętniący wywołuje zwykle rozlegle stłumienie odgłosu opukowego ze zniesieniem lub osłabieniem drżenia piersiowego oraz przesunięcie serca i rozwija się dość szybko, w przypadkach zaś tętniaka tętnicy głównej często słychać szmery u podstawy serca i sprawa chorobowa rozwija się powoli, nieraz wśród dolegliwości sercowych, poprzedzających na długo tętnienie widoczne. Od wysiękowego zapalenia osierdzia, które wywołuje czasami także tętnienie klatki piersiowej, odróżnia się ropniak tętniący na tej podstawie, że w przypadkach ropniaka nie ma znamiennego powiększenia stłumienia sercowego w kształcie trapezu, nadto w zapaleniu osierdzia bywa znaczna duszność i sinica, a tony serca są głuche. Continue reading „Rozpoznanie ropniaka oplucnego tetniacego opiera sie na stwierdzeniu”

ZROSTY OPLUNE

ZROSTY OPŁUNE (ADHAESIONES PLEURAE) Zrosty są usadowione najczęściej w szczytach płuc, gdzie płuca są mało ruchome, oraz z tyłu i przy kręgosłupie wskutek tego, że chorzy na zapalenie opłucnej zwykle leżą na wznak, a to sprzyja odkładaniu się włóknika w okolicy łopatkowej. Olgierd Sokołowski badając radiologicznie chorych z odmą opłucną po jednej stronie przekonał się także o bardzo wielkiej częstości (w 93,8% u 483 na 515 chorych) zrostów opłucnych w okolicy śródpiersia oraz w przyśrodkowej części przepony. W materiale sekcyjnym warszawskim stwierdzono zrosty opłucne w 95,6% (w 1134 przypadkach na 118ó) przypadków ze zmianami gruźliczymi w płucach spośród zaś przypadków bez makroskopowych zmian gruźliczych w płucach w 67 % (w 1226 przypadkach na 1826). W przypadkach ze zmianami w płucach zrosty były znacznie rozleglejsze. Rzadziej stwierdza się zrosty opłucne w zatokach bocznych przeponowo-żebrowych. Continue reading „ZROSTY OPLUNE”

W przypadkach calkowitego zarosniecia jamy oplucnej nie da sie odma w ogóle wytworzyc

W przypadkach całkowitego zarośnięcia jamy opłucnej nie da się odma w ogóle wytworzyć. W; przypadkach istnienia komory, wyosobnionej wskutek zrostów z ogólnej jamy opłucnej, można wytworzyć odmę otorbioną. W przypadkach zrostów pasmowatych oraz postronkowa tych, niedzielących jamy opłucnej na komory, można zrosty wykryć badaniem radiologicznym w różnych płaszczyznach po wytworzeniu odmy. Przedstawiają się one w postaci cieni łączących obie blaszki opłucne. W ostatnim czasie pojawiły się publikacje twierdzące, że zrosty opłucne można wykryć metodą radio kimograficzną. Continue reading „W przypadkach calkowitego zarosniecia jamy oplucnej nie da sie odma w ogóle wytworzyc”

Gruntowanie po ułamkowej dawce szczepionki inaktywowanego wirusa polio AD 5

Dla tych obliczeń przyjęliśmy serokonwersję punktów końcowych odpowiednio 40% i 60% dla grup ułamkowej i pełnej dawki. Aby uwzględnić straty, zwiększyliśmy wielkość próby do 160 na grupę. Analizy statystyczne przeprowadzono przy użyciu pakietów statystycznych z R Foundation for Statistical Computing28 i SAS Institute (wersja 6.4) .29 Porównania proporcji niemowląt z serokonwersją w badanych grupach przeprowadzono za pomocą testów chi-kwadrat ( z testem skorygowanym Yates lub dokładnym testem Fishera, jeśli liczba danych w komórce wynosiła 5 lub mniej). Różnice w rozkładzie miana przeciwciał testowano metodą nieparametryczną Kołmogorowa-Smirnowa30. Continue reading „Gruntowanie po ułamkowej dawce szczepionki inaktywowanego wirusa polio AD 5”

Profilaktyka zapobiegawcza zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich

Profilaktyczne zapobieganie za pomocą leków przeciwretrowirusowych było skuteczne w zapobieganiu zakażeniu ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) w niektórych badaniach, ale nie w innych. Metody
W tym randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu, przypisaliśmy 2120 kobiet z ujemnym wynikiem zakażenia HIV w Kenii, Południowej Afryce i Tanzanii do grupy otrzymującej jednocześnie fumaran dizoproksylu tenofowiru i emtrycytabiny (TDF-FTC) lub placebo raz na dobę. Głównym celem była ocena skuteczności TDF-FTC w zapobieganiu nabywaniu wirusa HIV i ocenie bezpieczeństwa.
Wyniki
Zakażenia HIV wystąpiły u 33 kobiet w grupie TDF-FTC (częstość występowania, 4,7 na 100 osobolat) oraz u 35 osób w grupie placebo (częstość występowania, 5,0 na 100 osobolat), dla oszacowanego współczynnika hazardu w TDF -FTC grupa 0,94 (95% przedział ufności, 0,59 do 1,52; P = 0,81). Continue reading „Profilaktyka zapobiegawcza zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich”

Badanie Cannabidiolu na napady lekooporne w zespole Dravet ad 8

Nieprawidłowe poziomy aminotransferazy wątrobowej wystąpiły tylko u pacjentów przyjmujących walproinian, co sugeruje interakcję, w której kanabidiol może nasilać wywołaną kwasem walproinowym zmianę w poziomach aminotransferazy wątrobowej. Obserwacja, że wzrosty aminotransferaz wątrobowych najczęściej ustępowały, podczas gdy pacjenci kontynuowali przyjmowanie leku sugerują, że może być odpowiedzialny przemijający stres metaboliczny w wątrobie. Zastosowany tutaj schemat badania i pierwotny punkt końcowy są wspólne dla innych badań ostatnio zatwierdzonych leków przeciwpadaczkowych. Potencjalnym ograniczeniem tego częściowo subiektywnego punktu końcowego drgawkowych napadów zgłaszanych przez opiekunów jest to, że skutki uboczne badanego leku mogą odślepić pacjentów lub opiekunów do zadań w grupie próbnej. Jednak analiza post hoc dotycząca zmniejszenia częstości napadów wykazała, że nie było związku pomiędzy najczęstszym działaniem niepożądanym (sennością) a efektem leczenia (patrz Dodatek dodatkowy). Continue reading „Badanie Cannabidiolu na napady lekooporne w zespole Dravet ad 8”

Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka ad

(Terminy symptomatyczne i mierzalne są zdefiniowane w protokole badania, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.) Dodatkowe kryteria kwalifikowalności to poziomy aminotransferazy asparaginianowej i aminotransferazy alaninowej w surowicy nie większe niż 2-krotność górnej granicy prawidłowego zakresu, poziom bilirubiny w surowicy nie większy niż 35 .mol na litr (2 mg na decylitr), klirens kreatyniny wynoszący co najmniej 50 ml na minutę, bezwzględna liczba neutrofilów wynosząca co najmniej 1000 na milimetr sześcienny, liczba płytek krwi większa niż 50 000 na objętość sześcienną milimetr i normalna funkcja serca i płuc. Główne kryteria wykluczenia to obwodowa neuropatia stopnia 2 lub wyższego oraz historia innych nowotworów. Kobiety w wieku rozrodczym były uprawnione, jeśli zgodziły się stosować antykoncepcję, przedstawiły dowody negatywnego wyniku testu ciążowego przed włączeniem do badania i zgodziły się poddawać się comiesięcznym testom ciążowym do 4 tygodni po zaprzestaniu leczenia badanym lekiem. Protokół został zatwierdzony przez instytucjonalną komisję etyczną w centrum koordynacyjnym (Purpan Hospital, Tuluza, Francja). Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Continue reading „Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka ad”

Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka ad 8

W trwającym, opartym na współpracy, równoległym badaniu przeprowadzonym w Stanach Zjednoczonych (badanie DETERMINATION, numer ClinicalTrials.gov, NCT01208662), które jest podobne do naszego badania, leczenie podtrzymujące lenalidomidem jest podawane w sposób ciągły do momentu progresji choroby. Porównanie tych dwóch równoległych badań rzuci więcej światła na to ważne pytanie. Działania niepożądane 3. i 4. stopnia były częstsze w przypadku RVD i transplantacji niż w przypadku samego RVD (97% vs. Continue reading „Lenalidomid, Bortezomib i Deksametazon z przeszczepem szpiczaka ad 8”

Lokalna dostawa paklitakselu w celu zahamowania restenozy podczas angioplastyki nóg

Stenty uwalniające leki zmniejszają restenozę w tętnicach wieńcowych, ale badania kliniczne nie potwierdziły ich skuteczności w tętnicach obwodowych. Badaliśmy zastosowanie balonów angioplastycznych powlekanych paklitakselem i paklitakselu rozpuszczonych w angiograficznym środku kontrastowym podczas angioplastyki nogi. Metody
W małej, wieloośrodkowej próbie losowo przydzielono 154 pacjentów ze zwężeniem lub okluzją tętnicy udowo-podkolanowej do leczenia standardowymi cewnikami balonowymi powleczonymi paklitakselem, niepowlekanymi balonikami z paklitakselem rozpuszczonymi w ośrodku kontrastowym lub niepowlekanymi balonami bez paklitakselu (kontrola). Pierwszorzędowym punktem końcowym była późna utrata światła w wieku 6 miesięcy.
Wyniki
Średni wiek pacjentów (. Continue reading „Lokalna dostawa paklitakselu w celu zahamowania restenozy podczas angioplastyki nóg”