W przypadkach ropniaka gruzliczego lagodnego niezakazonego wtórnie

W przypadkach ropniaka gruźliczego łagodnego niezakażonego wtórnie, przebiegającego bez większych zmian w płucach, stosuje się leczenie miejscowe wprowadzaniem do jamy opłucnej co 3 dni 20 ml 10% kwas upara – aminosalicylowego po uprzednim każdorazowym wypuszczeniu ropy i przepłukaniu jamy opłucnej fizjologicznym roztworem soli kuchennej lub 2-4% kwasem paraaminosalicylowym. W ostrym okresie ropniaka a także w przypadkach ropniaka z jednoczesną sprawą gruźlicy w płucach leczenie doopłucne kojarzy się z doustnym podawaniem tegoż leku do 12-14 gramów na dobę w 5 dawkach z przerwą 2-dniową po każdym 8-10-dniowym okresie. Inni stosują leczenie gruźliczych ropniaków opłucnych, wtórnie nie zakażonych, przebiegających bez większych zmian gruźliczych w płucach, kalcyferolem. Wprowadza się go w dawce mg, czyli 1.200.000 jednostek, rozpuszczonych w alkoholu i rozcieńczonych za pomocą fizjologicznego roztworu soli kuchennej, 2-4 razy w miesiącu, przy czym uprzednio za każdym razem wypuszcza się ropę i jamę opłucną przepłukuje się fizjologicznym roztworem soli. Mniej pewnie wypadły próby leczenia ropniaków opłucnych gruźliczych wprowadzaniem doopłucnym streptomycyny w dawkach 0,1-0,3 w 10 ml fizjologicznego roztworu soli co 2-3 dni. Continue reading „W przypadkach ropniaka gruzliczego lagodnego niezakazonego wtórnie”

Rozpoznanie ropniaka oplucnego tetniacego opiera sie na stwierdzeniu

Rozpoznanie ropniaka opłucnego tętniącego opiera się na stwierdzeniu: 1) ropnego zapalenia opłucnej 2) tętniaka w postaci falowania międzyżebrzy współczesnego z czynnością serca. Tętnienie w początkowym okresie uwidocznia się tylko badaniem radiologicznym klatki piersiowej lub badaniem manometrycznym jamy opłucnej. Większe wypuklenia tętniące mylnie brano nieraz za tętniaka tętnicy głównej. Pomyłki tej unikniemy, jeżeli uwzględnimy, że ropniak tętniący wywołuje zwykle rozlegle stłumienie odgłosu opukowego ze zniesieniem lub osłabieniem drżenia piersiowego oraz przesunięcie serca i rozwija się dość szybko, w przypadkach zaś tętniaka tętnicy głównej często słychać szmery u podstawy serca i sprawa chorobowa rozwija się powoli, nieraz wśród dolegliwości sercowych, poprzedzających na długo tętnienie widoczne. Od wysiękowego zapalenia osierdzia, które wywołuje czasami także tętnienie klatki piersiowej, odróżnia się ropniak tętniący na tej podstawie, że w przypadkach ropniaka nie ma znamiennego powiększenia stłumienia sercowego w kształcie trapezu, nadto w zapaleniu osierdzia bywa znaczna duszność i sinica, a tony serca są głuche. Continue reading „Rozpoznanie ropniaka oplucnego tetniacego opiera sie na stwierdzeniu”

ZROSTY OPLUNE

ZROSTY OPŁUNE (ADHAESIONES PLEURAE) Zrosty są usadowione najczęściej w szczytach płuc, gdzie płuca są mało ruchome, oraz z tyłu i przy kręgosłupie wskutek tego, że chorzy na zapalenie opłucnej zwykle leżą na wznak, a to sprzyja odkładaniu się włóknika w okolicy łopatkowej. Olgierd Sokołowski badając radiologicznie chorych z odmą opłucną po jednej stronie przekonał się także o bardzo wielkiej częstości (w 93,8% u 483 na 515 chorych) zrostów opłucnych w okolicy śródpiersia oraz w przyśrodkowej części przepony. W materiale sekcyjnym warszawskim stwierdzono zrosty opłucne w 95,6% (w 1134 przypadkach na 118ó) przypadków ze zmianami gruźliczymi w płucach spośród zaś przypadków bez makroskopowych zmian gruźliczych w płucach w 67 % (w 1226 przypadkach na 1826). W przypadkach ze zmianami w płucach zrosty były znacznie rozleglejsze. Rzadziej stwierdza się zrosty opłucne w zatokach bocznych przeponowo-żebrowych. Continue reading „ZROSTY OPLUNE”

W przypadkach calkowitego zarosniecia jamy oplucnej nie da sie odma w ogóle wytworzyc

W przypadkach całkowitego zarośnięcia jamy opłucnej nie da się odma w ogóle wytworzyć. W; przypadkach istnienia komory, wyosobnionej wskutek zrostów z ogólnej jamy opłucnej, można wytworzyć odmę otorbioną. W przypadkach zrostów pasmowatych oraz postronkowa tych, niedzielących jamy opłucnej na komory, można zrosty wykryć badaniem radiologicznym w różnych płaszczyznach po wytworzeniu odmy. Przedstawiają się one w postaci cieni łączących obie blaszki opłucne. W ostatnim czasie pojawiły się publikacje twierdzące, że zrosty opłucne można wykryć metodą radio kimograficzną. Continue reading „W przypadkach calkowitego zarosniecia jamy oplucnej nie da sie odma w ogóle wytworzyc”