W przypadkach ropniaka gruzliczego lagodnego niezakazonego wtórnie

W przypadkach ropniaka gruźliczego łagodnego niezakażonego wtórnie, przebiegającego bez większych zmian w płucach, stosuje się leczenie miejscowe wprowadzaniem do jamy opłucnej co 3 dni 20 ml 10% kwas upara – aminosalicylowego po uprzednim każdorazowym wypuszczeniu ropy i przepłukaniu jamy opłucnej fizjologicznym roztworem soli kuchennej lub 2-4% kwasem paraaminosalicylowym. W ostrym okresie ropniaka a także w przypadkach ropniaka z jednoczesną sprawą gruźlicy w płucach leczenie doopłucne kojarzy się z doustnym podawaniem tegoż leku do 12-14 gramów na dobę w 5 dawkach z przerwą 2-dniową po każdym 8-10-dniowym okresie. Inni stosują leczenie gruźliczych ropniaków opłucnych, wtórnie nie zakażonych, przebiegających bez większych zmian gruźliczych w płucach, kalcyferolem. Wprowadza się go w dawce mg, czyli 1.200.000 jednostek, rozpuszczonych w alkoholu i rozcieńczonych za pomocą fizjologicznego roztworu soli kuchennej, 2-4 razy w miesiącu, przy czym uprzednio za każdym razem wypuszcza się ropę i jamę opłucną przepłukuje się fizjologicznym roztworem soli. Mniej pewnie wypadły próby leczenia ropniaków opłucnych gruźliczych wprowadzaniem doopłucnym streptomycyny w dawkach 0,1-0,3 w 10 ml fizjologicznego roztworu soli co 2-3 dni. Continue reading „W przypadkach ropniaka gruzliczego lagodnego niezakazonego wtórnie”

Saczkowanie jamy ropnej napotyka na wielkie trudnosci

Sączkowanie jamy ropnej napotyka na wielkie trudności, gdy ropa jest gęsta lub obfituje we włóknik, albo, gdy cewnik zamyka się przez wytwarzające się zrosty lub przez żebra przy zmniejszeniu pooperacyjnym objętości klatki piersiowej. Dla rozcieńczenia gęstej-ropy wlewa się do jamy opłucnej fizjologiczny roztwór soli kuchennej, w przypadkach zaś obfitej zawartości włóknika w wysięku wprowadza się do jamy ropnej 150-200 ml roztworu pepsyny z kwasem solnym (Rp. Pepsini 20,0. Acidi muriatici puri, Acidi carboliciana 2,0, Aq. dest. Continue reading „Saczkowanie jamy ropnej napotyka na wielkie trudnosci”

Leczenie – chory na ropniaka oplucnego

Leczenie chory na ropniaka opłucnego powinien pozostawać w łóżku w przestronnym i dobrze przewietrzanym pokoju. Należy zwracać szczególną uwagę także na dobre odżywianie chorego, przy tym nie tylko w okresie istnienia ropniaka, ale także i po wyleczeniu. Poza tym stosuje się leczenie przyczynowe. Drobny ropniak przy zapalny powstający w toku krupowego zapalenia płuc, nie wymaga przeważnie osobnego leczenia. Niekiedy wsysa się nawet większy wysięk ropny, powstający w toku krupowego zapalenia płuca także mały pozapalny. Continue reading „Leczenie – chory na ropniaka oplucnego”

Rokowanie w przypadkach ropniaka oplucnego

Jeżeli w ten sposób stwierdzi się obecność bakterii ropotwórczych, mianowicie, paciorkowca, gronkowca, pneumokoków i in., można w przerażającej większość przypadków dorzucić pochodzenie gruźlicze, gdyż ropniak na tle równoczesnego zakażenia prątkami gruźlicy i innymi bakteriami zdarza się bardzo rzadko, z wyjątkiem ropniaka z odmą, który powstaje, gdy w toku gruźlicy płuc jama w płucu przebije się do opłucnej. Natomiast jałowość wysięku ropnego przemawia prawie zawsze za gruźliczym jego pochodzeniem. Rokowanie w przypadkach ropniaka opłucnego opiera się: 1) na wieku chorego 2) na rodzaju choroby oraz bakterii, które wywołały ropne zapalenie opłucnej 3) na uwzględnieniu postaci klinicznej ropniaka, stanu serca i obronnych sił ustroju oraz charakteru powikłań. Wiek niemowlęcy, wczesny dziecięcy i podeszły rokują w ogóle źle. Zwłaszcza fatalne jest rokowanie w pierwszym półroczu życia niemowlęcia. Continue reading „Rokowanie w przypadkach ropniaka oplucnego”