Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad 6

Obecność mutacji TP53 jest silnie związana ze złożonymi zaburzeniami chromosomowymi.11 Chociaż PPM1D jest fosfatazą regulującą aktywność TP53, pacjenci, którzy mieli mutacje PPM1D bez jednoczesnych mutacji TP53 mieli podobną częstość złożonego kariotypu jak pacjenci bez mutacji (3% i 2%, odpowiednio) (rysunek 2C). Wśród pacjentów z MDS związanymi z leczeniem obecność mutacji TP53 wiązała się z krótszym czasem przeżycia (współczynnik ryzyka zgonu z vs. bez mutacji TP53, 1,63, 95% CI, 1,22 do 2,20, P <0,001). Wśród pacjentów bez mutacji TP53 przeżycie było podobne u pacjentów z MDS związanymi z leczeniem oraz z pierwotnym MDS (współczynnik ryzyka, 1,10; 95% CI, 0,89 do 1,35, P = 0,37). Pomimo silnego powiązania z MDS związanymi z terapią, mutacje PPM1D nie były związane z niekorzystnym rokowaniem u pacjentów, którzy mieli związane z terapią MDS bez mutacji TP53 (współczynnik ryzyka zgonu z vs. Continue reading „Mutacje prognostyczne w zespole mielodysplastycznym po transplantacji komórek macierzystych ad 6”

Profilaktyka zapobiegawcza zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich AD 8

Postawiliśmy hipotezę, że percepcja kobiet, że mają niskie ryzyko zakażenia HIV, mogła przyczynić się do słabego przestrzegania zaleceń. Ponadto wysoka częstość ciąż u kobiet przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne może wskazywać na trudności w codziennym stosowaniu pigułek. Zrozumienie tych kwestii i określenie cech predykcyjnych wysokiej zgodności będzie ważne w opracowywaniu strategii doradztwa w zakresie przestrzegania zaleceń dla przyszłych studiów i programów. Zgłaszane przez siebie zachowania i dane dotyczące występowania zakażeń przenoszonych drogą płciową nie sugerują zwiększonego ryzyka zachowań u kobiet w grupie TDF-FTC. Continue reading „Profilaktyka zapobiegawcza zakażeń wirusem HIV wśród kobiet afrykańskich AD 8”

Badanie Cannabidiolu na napady lekooporne w zespole Dravet czesc 4

Smakowitość agentów próbnych została oceniona przez opiekunów w 5-stopniowej skali, od bardzo się spodobała do w ogóle jej nie lubiła . Analiza statystyczna
Zaplanowano w sumie 100 losowo przydzielonych pacjentów. Wyliczyliśmy, że ta wielkość próbki zapewni 80% mocy do wykrycia bezwzględnej różnicy 32 punktów procentowych między grupami w pierwotnym punkcie końcowym w analizie zamiar-do-leczenia, z odchyleniem standardowym 56% i dwustronnym poziomem istotności 5%. Randomizacja była przeprowadzana i przydzielana niezależnie, odbywa się centralnie i nie jest ujawniana żadnej innej osobie zaangażowanej w proces, dopóki nie zostanie zablokowana baza danych.
Analizę pierwotnego punktu końcowego przeprowadzono za pomocą testu sumy rang Wilcoxona. Continue reading „Badanie Cannabidiolu na napady lekooporne w zespole Dravet czesc 4”

Badanie Cannabidiolu na napady lekooporne w zespole Dravet cd

Dawkę zwiększano do 20 mg na kilogram na dzień (lub równoważną objętość placebo) za pomocą 14-dniowego schematu dawkowania zatwierdzonego przez komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo. Wszystkie dawki podawano dwa razy dziennie. Pod koniec okresu leczenia roztwory cannabidiol i placebo były stożkowe (10% każdego dnia) przez okres 10 dni. Po zakończeniu próby wszyscy pacjenci mogli przystąpić do długoterminowego badania otwartego. Każdego dnia pacjenci lub ich opiekunowie zapisywali liczbę i rodzaj napadów drgawkowych (tonicznych, klonicznych, toniczno-klonicznych lub atonowych) dla pomiaru punktu konwulsyjno-napadowego w punkcie końcowym, przy użyciu interaktywnego systemu odpowiedzi głosowej. Continue reading „Badanie Cannabidiolu na napady lekooporne w zespole Dravet cd”