Lokalna dostawa paklitakselu w celu zahamowania restenozy podczas angioplastyki nóg cd

Balony były niepowlekane lub powlekane paklitakselem w dawce 3 .g na milimetr kwadratowy powierzchni balonu, jak opisano wcześniej.15,19 W celu przywrócenia średnicy referencyjnej naczynia, balony napełniono do 12 atm. znormalizowany czas inflacji minuty. Wszystkie balony badane były napompowane tylko raz. Dodatkowe balony badawcze zastosowano w przypadku uszkodzeń przekraczających długość pierwszego balonu. Jeśli angiografia po zabiegu wykazała resztkowe zwężenie ponad 30%, powtarzano inflację zwykłym balonem niestacjonarnym przez 5 minut. Stenty Nitinol (niklowo-tytanowe) wszczepiano w zmiany, które utrzymywały rezydualne zwężenie lub klinicznie potrzebne. Angiografię podczas i po zabiegu angioplastyki wykonano przy użyciu badanego środka kontrastowego – albo samego środka kontrastowego (Ultravist 300), albo środka kontrastowego zmieszanego z paklitakselem. Aby przygotować mieszaninę, 100 ml środka kontrastowego dodano do 17,1 mg paklitakselu w ml absolutnego etanolu bezpośrednio przed użyciem. Jeśli w trakcie procedury wymagane było więcej niż 100 ml środka kontrastowego, zastosowano standard Ultravist 300.
Pacjentom, którzy nie przyjmowali jeszcze kwasu acetylosalicylowego i klopidogrelu, podawano dawki hamujące 300 mg każdego leku na 12 godzin przed zabiegiem. Wszyscy pacjenci otrzymywali aspirynę (100 mg na dobę) w nieskończoność i klopidogrel (75 mg na dobę) przez 4 tygodnie po interwencji. Ponadto pacjenci otrzymywali w trakcie zabiegu ukąszenie heparyny w zakresie dotętniczym (3000 do 5000 U). Ilość resztkowego paklitakselu na balonach po użyciu i stężenie paklitakselu w osoczu bezpośrednio po interwencji i 2 godziny później określono za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej.
Punkty kontrolne i końcowe
Oceny kliniczne wykonano na początku badania, w 24 do 72 godzin po interwencji i 6 miesięcy po interwencji. Oceny obejmowały klasyfikację choroby okluzyjnej tętnic obwodowych według klasyfikacji Rutherforda, pomiar wskaźnika kostka-ramię, kliniczne badanie laboratoryjne i ocenę zdarzeń niepożądanych.
Angiograficzną ocenę restenozy przeprowadzono po 6 miesiącach z takimi samymi projekcjami, jak te stosowane podczas interwencji. Wszystkie angiogramy zostały ocenione w sposób zaślepiony przez niezależne angiograficzne laboratorium rdzenia (C2RM, Lille, Francja). Pierwszorzędowym punktem końcowym była późna utrata światła, określona jako różnica między minimalnymi średnicami światła po dylatacji i 6 miesięcznym okresem obserwacji. Drugorzędnymi punktami końcowymi skuteczności były: sukces techniczny interwencji, 6-miesięczny współczynnik restenozy angiograficznej (tj. Częstość występowania zwężenia .50% średnicy odcinka naczynia referencyjnego), zmiana w stopniu Rutherforda, kostka wskaźnik tarczycy, stopień drożności i częstość rewaskularyzacji docelowej. Bezpieczeństwo podawania paklitakselu oceniano przez monitorowanie biochemicznych i hematologicznych zmian podczas pierwszych 72 godzin oraz klinicznie i angiograficznie widocznych zdarzeń niepożądanych przez 6 miesięcy.
Zaplanowano dodatkową obserwację po i 2 latach, jeśli 6-miesięczna obserwacja wskazała różnice między grupami leczonymi
[podobne: stomatologia katowice, forum kulturystyczne, hologramy na legitymację studencką ]

Powiązane tematy z artykułem: forum kulturystyczne hologramy na legitymację studencką stomatologia katowice