Deplecja limfocytów B z Rituximabem w zwyrodnienia-remisji stwardnienia rozsianego ad 5

Uszkodzenia wywołane gadolinem w każdej grupie badawczej od linii podstawowej do 48. tygodnia. Panel A pokazuje średnią całkowitą liczbę zmian wzmacniających gadolin w tygodniu, a panel B pokazuje średnią liczbę nowych zmian wzmacniających gadolin w tygodniu. Brakujące wartości przypisano uśrednieniu dostępnych danych. Wyjściowy MRI uzyskano w tygodniu -4. Pacjenci, którzy otrzymywali rytuksymab, zmniejszyli całkowitą liczbę zmian w guzie w 12, 16, 20 i 24 tygodniu w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymali placebo (p <0,001) (tabela 3). Pacjenci otrzymujący rytuksymab mieli średnio 0,5 zmiany wzmacniającej gadolin, w porównaniu z 5,5 zmianami u pacjentów otrzymujących placebo, względne zmniejszenie o 91%. Począwszy od 12 tygodnia, w porównaniu z placebo, rytuksymab zmniejszył uszkodzenia wzmacniające gadolin w każdym tygodniu badania (P = 0,003 do P <0,001) (Figura 2A).
Kluczowe wtórne punkty końcowe
Odsetek pacjentów z nawrotami zmniejszył się w grupie otrzymującej rytuksymab w 24. tygodniu (14,5% w porównaniu z 34,3% w grupie placebo: P = 0,02) i w tygodniu 48 (20,3% w porównaniu z 40,0%, P = 0,04). Pacjenci z grupy placebo częściej mieli nawrót w 24. tygodniu (ryzyko względne, 2,3; przedział ufności 90% [CI], 1,3 do 4,3) oraz w 48. tygodniu (ryzyko względne, 1,9, 90% CI, 1,1 do 3.2) (tabela 3). Pacjenci w grupie rituksymabu, w porównaniu z grupą placebo, mieli niższą zwyżkową częstość nawrotów po 24 tygodniach (0,37 vs. 0,84, P = 0,04), ale nie po 48 tygodniach (0,37 vs. 0,72, P = 0,08). .
Rytuksymab zmniejszył nowe zmiany wzmacniające gadolin w 12, 16, 20 i 24 tygodniu, w porównaniu z placebo (P <0,001) (Tabela 3 i Figura 2B). Zmniejszenie objętości uszkodzeń wykrytych w MRI z ważeniem T2 od wartości wyjściowej do 24 tygodnia oraz od wartości wyjściowej do 36. tygodnia było większe u pacjentów, którzy otrzymywali rytuksymab niż u pacjentów otrzymujących placebo (odpowiednio p = 0,008 i p = 0,004).
Farmakodynamika i immunogenność
Leczenie rytuksymabem wiązało się z szybkim i prawie całkowitym wyczerpaniem (> 95% redukcji w stosunku do wartości wyjściowej) limfocytów B obwodowych CD19 + od 2 tygodni po leczeniu do 24 tygodni; w 48. tygodniu komórki CD19 + powróciły do 30,7% wartości wyjściowych. CD19 + obwodowe limfocyty B pozostawały względnie stabilne w grupie placebo przez 48 tygodni. Limfocyty T CD3 + nie zostały istotnie zmienione przez rytuksymab.
Poziomy immunoglobulin, ocenione na początku, po 24 i 48 tygodniach, a także w momencie nawrotu, jeśli wystąpiły, były poniżej dolnego limitu prawidłowego zakresu u 7,9% pacjentów, którzy otrzymywali rituksymab i 3,0% pacjentów otrzymujących placebo. Poziomy IgM były poniżej dolnej granicy prawidłowego zakresu u 22,4% pacjentów, którzy otrzymywali rituksymab i 8,6% pacjentów otrzymujących placebo. Mediana poziomów IgM, IgG i IgA pozostawała powyżej dolnej granicy prawidłowego zakresu w obu grupach podczas próby.
Tabela 4. Tabela 4. Zdarzenia niepożądane w populacji bezpieczeństwa. W badaniu przesiewowym iw 24. tygodniu żaden z pacjentów w grupie rytuksymab nie uzyskał pozytywnych wyników w odniesieniu do ludzkich antychimerycznych przeciwciał przeciwko rytuksymabowi. W 48. tygodniu 14 z 58 pacjentów, którzy ukończyli leczenie badaniem (24,1%), przeszło pozytywny wynik testu na obecność ludzkich przeciwciał antychimerycznych; żaden pacjent z grupy placebo nie uzyskał pozytywnej odpowiedzi w żadnym momencie (Tabela 4)
[przypisy: hologramy na legitymację studencką, oprogramowanie stomatologiczne, leczenie kanałowe ]

Powiązane tematy z artykułem: hologramy na legitymację studencką leczenie kanałowe oprogramowanie stomatologiczne